Bu dizinin betimlemesi Kanal D tarafından Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Müzik)
Yılmaz?
(Müzik)
Yılmaz?
(Kapı açılma sesi)
Hah.
Yılmaz, nereye gittin sabah sabah? Merak ettim.
Günaydın.
Uyku tutmayınca dışarı çıktım. Bir hava alayım istedim.
Bak, gelirken de ekmek getirdim sıcak sıcak.
Oh, sıcak sıcak.
İyi. Tamam. Ben o zaman kahvaltı hazırlayayım.
(Elif) Sen de Umut’u uyandır istersen. Çocuk hâlâ baygın gibi yatıyor.
Ama dün geceden sonra gayet normal tabii.
Normal.
Yılmaz, bugün okula gideceğiz müdürle konuşmaya, biliyorsun.
Aklımda.
Artık ne konuşulacaksa bilmiyorum. Gidelim de öğrenelim.
(Müzik - Duygusal)
Günaydın.
Nasıl yani? Tamamen bitti, öyle mi?
Bitti. Beş yıllık evlilik tek celsede bitti.
Şimdi düşünüyorum da iyi ki çocuğumuz olmamış.
Ya Serap, siz birbirinize çok âşıktınız. Nasıl oldu böyle?
(İç çekme sesi)
İnsanlar değişiyor Derya.
Sanki evlendiğim Serkan’la boşandığım Serkan iki farklı adam gibi.
Aman, beni boş ver. Sen nasılsın asıl? Sen anlat.
Ya sergi sergi diye başımın etini yedi Damla.
Bir cesaret kalkıştım ben de.
(İç çekme sesi)
Ama iyi geçti değil mi dün gece?
Tabii ki. Çok iyi olmuş. Aferin Damla’ya.
Hem iyi gelmiş sana. İyi gördüm ben seni.
Yani iyi geldi gelmesine de…
Ne?
Ya sanki bütün hayatımı gözler önüne seriyorum gibi hissettim Serap.
Çok tereddüt ettim.
Ne alakası var Derya?
O fotoğraflar benim günlüğüm gibi.
Üzüldüğümde, oğlumun hasretini çektiğimde…
…benim tek yaptığım şey bu Serap. Fotoğraf çekmek.
Biliyor musun, Deniz’in hâlâ bir yerlerde yaşadığını düşünüyorum.
-Derya-- -Tamam...
...beş sene geçti aradan, biliyorum.
Ama kumsala o yazıları yazarken, fotoğraf çekerken…
…her nefes alıp verişimde aklımın bir köşesinde bu var Serap.
(Burun çekme sesi)
Neyse. Hadi gel kahvaltıya inelim.
Hadi.
Derya…
…sen benim canımsın. Üzülme artık.
Bak, zaten iki gün geldin, ben seni dertlerimle sıkmak istemiyorum Serap.
Saçmalama. Sıkılmıyorum ben.
Da sen iyi ol, tamam mı?
-İyi ki varsın. -Sen de.
Hadi gel kahvaltıya inelim. Kenan Akar bekler, biliyorsun.
-Onu bekletmek olmaz. -Tamam.
-Günaydın. -Günaydın benim güzel kızım.
Gel bakayım böyle.
Bugün kahvaltıya erken gelme rekoru bende herhâlde baba.
Aynen. Sende.
-Günaydın. -Günaydın.
-Günaydın -Günaydın.
Dilek ile Taner nerede? İnmediler mi hâlâ kahvaltıya?
Yine Dilek ablamın migreni tutmuş. Sabaha kadar uyuyamadı.
Ya Sultan abla da panik.
-Eyvahlar olsun. -Hay Allah ya.
Serapcığım, sen geç lütfen.
(Kuş cıvıltısı sesleri)
-Afiyet olsun. -Size de.
Taner, günaydın. Nasıl oldu Dilek?
Günaydın Kenan baba.
Az önce uyudu.
Ah şu kızın migrenine bir çare bulamadık ya.
Tam ne zamandır yoklamadı, bitti diyorum, yine.
Ee aslında migrenin artık alternatif tıpla tedavisi mümkün.
Ya aslında Dilek kalkınca sen onunla bir konuşsan.
Belki tedavi olmak ister.
Ne güzel olur.
Tabii, tabii. Konuşurum ben.
Siz Dilek’le bugün Sude’nin okuluna gitmeyecek miydiniz?
Evet, Kenan baba. Kreşteki meseleyi de tek başına çözmek bana kaldı.
Nasıl becereceksem artık.
Derya da gelsin seninle.
Ha kızım? Taner’le gitsen de şu saçma mevzuyu bir kapatsanız artık.
Olur. Olur tabii ki. Tabii ki gelirim.
Serap’la bir planınız varsa…
Kreşten çıkınca görüşürüm Serap’la.
Tabii, tabii. Sorun yok. Siz gidin, halledin işinizi.
Çok iyi olur, Derya. Üstümden büyük bir yükü alacaksın.
Rica ederim. Ne demek Taner.
Sen de çok uzattın bu kez ama değil mi? Ne zamandır gelmiyorsun buralara.
Çok da özlemişim buraları. Havasını, doğasını.
İstanbul’dan sonra cennet gibi.
Al işte bir İstanbul düşmanı daha.
Ya şu canım İstanbul’dan ne alıp veremediğiniz var hiç anlamıyorum.
Yani Damlacığım haklısın, İstanbul’un enerjisi çok güzel ama…
…bir süre sonra yoruyor insanı.
Keşke ben senin yerinde olsam da burada yaşasam.
İstersen hemen değiş tokuş yapabiliriz. Ben hazırım.
Boşuna heveslenme küçük hanım. Hiçbir yere gitmiyorsun.
Sen de madem bıktın bu kadar İstanbul’dan, gel yerleş buralara.
Bak, çiftlikte işin de hazır zaten.
Senin gibi başarılı bir veterinere her zaman ihtiyacımız var.
Biliyorsun bunu.
Serap, o kadar iyi olur ki gelmen.
Çok teşekkür ederim Kenan Bey.
Yani böyle bir fırsatım olduğunu bilmek bile şahane.
Deryacığım, henüz kahvaltını bitirmedin ama…
…çocukların meselesi önemli. Bir an önce gitsek olur mu?
Tabii ki. Hemen çıkalım. Tamam.
-Babacığım, hoşça kal. Görüşürüz. -Sağ ol kızım.
-Damla, hoşça kal canım. -Baybay abla.
Sude’m. Fıstık kızım benim.
Deryacığım, seni de işinden gücünden alıkoyduk.
Olur mu öyle şey Taner?
Sude benim canım. Tabii ki geleceğim okuluna.
Bir de bu çocuk, adı her neyse, annesiyle babası da gelecekmiş.
Durduk yerde bir sürü tantana.
Yani Taner, bunlar küçücük çocuklar.
Bu kadar büyütmeye gerek var mı bilmiyorum.
Dilek işte Derya, pireyi deve yapmakta üstüne yok biliyorsun.
Kim sorarsa patronluk taslayacak ya.
Sude’m, sen okulunu seviyor musun bir tanem?
Evet, hem de çok.
Seversin tabii. Okul çok güzel bir şey.
(Kuş cıvıltısı sesleri)
Baba, benim kalkmam lazım.
Daha Derya’nın atölyeye gidip fotoğrafları alıp…
…oradan da otele naklettireceğim.
Ne yapacaksınız fotoğrafları otelde? Otur bakayım şöyle.
Ee almak isteyenleri otele yönlendirdik, sergi orada devam edecek ya baba.
Ha, Aysel bahsetmişti böyle bir şeyden.
Hıh. Hem otelin reklamını yapmış oluruz hem de bir taşla iki kuş.
Aferin benim güzel kızıma. Tam bir iş kadını oldun sen artık.
Ee kimin kızı?
(Gülme sesleri)
Neyse. Ben geç kaldım. Kalkıyorum.
Bir şey soracağım. Galiba serginin gelirini…
…bir derneğe bağışlıyormuşsunuz, doğru mu? Çünkü çok güzel öyleyse.
-Dernek? -Ee Çaba Derneğiyle iş birliği yaptık.
Sergiden elde edilen gelir, Elazığ’da yapılan okula bağışlanacak.
Çok güzel bir düşünce. Tebrik ederim kızım.
Neyse. Ben kaçayım. İş beni bekler.
-Babacığım, görüşürüz. -Görüşürüz kızım.
-Baybay. -Güle güle.
Dernek ne güzel bir düşünce olmuş değil mi?
Harika.
Serapcığım, Derya’yı da senden çalmış gibi olduk.
Ne yapacaksın sen şimdi? Yalnız kaldın.
Olur mu öyle şey? Yabancı yer mi burası?
Ben bulurum oyalanacak bir şey.
Yarın İstanbul’a dönme konusunda kararlı mısın sen?
Ya biliyorum, bu sefer biraz kısa oldu ama…
Evet.
…İstanbul’da işler var bekleyen.
Hmm.
O hâlde bir dahaki sefere İstanbul’daki işleri bitir, öyle gel. Daha uzun kal.
-Birer Türk kahvesi? -İçeriz.
-Sultan. -Buyurun beyim.
İki Türk kahvesi yapsana bize. Nasıl olsun?
-Sade. -Tamam. Hemen getiriyorum.
(Çocuk sesleri)
Müdür Bey, biz oğlumuza sonuna kadar inanıyoruz.
Hem Umut’un yalan söyleme huyu yoktur.
Kimseye zarar verecek bir çocuk değil o.
Evet ama Sude, Umut’u göstermiş. O yaptı diyor.
Ne malum yalan söylemediği?
Umut yapmadın dediyse yapmamıştır.
-Bakın Elif Hanım… -Kimin yaptığını bulmak da sizin göreviniz.
Öyle diyorsunuz ama Umut gelmeden önce okulumuzda böyle bir olay yaşanmadı.
Tabii ki öğrenciler arasında sorun olabilir. Neticede çocuk bunlar.
Bakın Müdür Bey, defalarca kez sorduk. Benim oğlum yalan söylemez.
Yapmadım diyorsa yapmamıştır.
Biliyorum, hiçbir anne baba çocuğuna bu durumu yakıştırmaz.
Umut yaralansaydı ve Sude’yi gösterseydi siz ne düşünürdünüz?
Hem birazdan Sude’nin ailesi de bize katılacak.
(Telefon zili sesi)
Efendim?
Hah. Geldiler mi?
Tamam. Geliyorum.
Ne olur tatlılıkla çözelim bu olayı, büyütmeyelim.
(Kapı kapanma sesi)
Görüyorsun değil mi? Güya müdür olacak.
Geldik dedikleri anda hemen ayaklarına koştu karşılamak için.
Sakin ol.
Buyurun.
(Müzik - Dram)
Merhaba.
(Çocuk sesleri)
Ben çocuğunuz yok sanıyordum.
Sude benim yeğenim.
Madem önceden tanışıyorsunuz, direkt konuya girebiliriz.
Çocukları da çağıralım.
Bizim önümüzde anlatsınlar ne olup ne bittiğini.
Şimdi yani onları çağırıp gerginlik yaşatmanın ne manası var?
Konumuz çocuklar ve ben onların ağzından duymak istiyorum ne olduğunu.
Hem ne duyacaksınız da, ne öğreneceksiniz anlayamadım ben.
Benim oğlumun bu olayla bir ilgisi yok. Bu böyle bilinsin.
Hanımefendi, uzatmanın anlamı yok. Çocuklar buraya gelecek.
Gidin çağırın.
(Müzik - Gerilim)
Peki.
(Kapı açılma sesi)
(Çocuk sesleri)
Gel kuzum.
Geç kuzum.
Gel oğlum. Gel.
Geç kuzum sen de.
Sude, kuzum. Söyle bakalım kim vurdu sana?
Söyle bakalım kızım, bu çocuk mu yaktı senin canını?
Umut.
Yalan söylüyor.
Korkma kızım. Baban yanında.
Gördünüz işte. Sude, Umut yaptı diyor.
Bu konuyu daha fazla uzatmaya gerek var mı?
Yani zaten bu kadar küçük bir konunun bu kadar büyütülmesine…
…ben anlam veremiyorum.
-Niye? -Ne demek niye?
Çocuklara örnek teşkil etmemiz gerekirken körükle gidiyoruz yangına.
Hem ne malum kızınızın yalan söylemediği?
Benim oğlum da yapmadım diyor. Ben de ona inanıyorum.
Aa! Şımarık bir çocuğun lafıyla mı hareket edeceğiz biz ya?
Yalnız Elif Hanım, çocukların yanında böyle ithamlar hiç doğru değil.
Size hiç yakıştıramadım.
Bana neyin yakışıp yakışmadığını size soracak değilim Derya Hanım.
Bence siz gidip fotoğraf falan çekin.
Ayrıca siz benim çocuğuma yalancı diyorsunuz.
Ben sizinkine şımarık deyince mi problem oldu?
Hanımefendi, çok ileri gidiyorsunuz.
Sakin olun.
Bu saçmalığa daha fazla çocukların şahitlik etmesini istemiyorum.
İkisini de dinledik. Dışarı çıkartalım. Lütfen.
Lütfen. Evet.
Hadi çocuklar, siz doğru sınıfa. Leyla Hanım!
(Müzik - Hüzünlü)
Ben yapmadım teyze.
(Müzik - Hüzünlü)
(Müdür) Gel kuzum.
Bence konuşacak bir şey kalmadı. Her şey ortada değil mi?
Müdür Bey, siz de ne gerekiyorsa yapın.
Ne demek konuşmaya gerek yok canım?
Bacak kadar kızın lafıyla karar verildiği nerede görülmüş?
Bakın Elif Hanım, Sude’ye sorduk. Cevabını da hepimiz duyduk.
Yani?
Yani benim önerim, Umut’u birkaç gün göndermeyin.
O da etkilenmiş, üzülmüştür. Hem ortalık sakinleşsin…
…daha sonra kendi aralarında barışırlar zaten.
Hayır, olmaz. Çocuk daha yeni başladı okula. Çok üzülür.
Bir, iki gün sadece.
Elif!
Tamam.
Peki, Müdür Bey. İstediğiniz gibi olsun.
Hadi kalkalım.
(Müzik - Gerilim)
(Kapı açılma sesi)
Neden gidiyorum? Bütün arkadaşlarım burada ama.
Anneciğim, okul iki gün tatil olmuş. İki gün sonra tekrar geleceksin.
Tatilse neden onlar evlerine gitmiyor?
Çünkü onların annesi babası daha almaya gelmemiş.
O zaman siz neden geldiniz? Keşke gelmeseydiniz.
Anneciğim bak, eve gidelim, sana anlatacağım. Tamam mı?
Hadi gel, tut elimi.
(Müzik - Duygusal)
(Telefon zili sesi)
Efendim Dilek?
Anlat çabuk, ne yaptın?
Hesap sorduğuna göre çabuk iyileşmişsin.
Hesap sormuyorum Tanerciğim, merak ediyorum.
Derya’yla beraber kreşe gittik.
Meseleyi hallettik. Abartacak bir şey yok.
Derya’yla?
(Müzik - Gerilim) (Nefes verme sesi)
Sen… Sen o okula nasıl Derya’yla gidiyorsun acaba?
Ha? Neden?
Yani o iki gram aklıyla sana yardımcı olabileceğini falan mı düşündün Derya’nın?
Uzatma Dilek.
Çocuğa iki gün uzaklaştırma verdiler.
Büyütecek bir şey yok. Eve geldiğimde anlatırım.
Taner.
(Nefes verme sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Nefes verme sesi)
Ya kusura bakmayın. Çok bekletmedim inşallah sizi, ha?
-Biz de yeni geldik sayılır. -İyi bari. Bir saniye.
(Kilit açma sesi)
Buyurun.
Ya fotoğrafların hepsi otele gidecek.
Aman dikkat edin, bir şey olmasın, tamam mı?
Tamam. Hallederiz biz.
(Müzik - Gerilim)
Müsaadenizle.
-İşimiz bitti bizim. -Teşekkürler. Bırakabilirsiniz.
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Araba kontak sesi)
-(Umut) Anneanne. -Ay, ay, ay!
Hoş gelmiş benim paşam, hoş gelmiş.
Ne yaptın, okul erken mi bitti?
Okul tatil olmuş biliyor musun?
Aa! Ne tatiliymiş bu?
Dedemin aldığı top nerede?
Dedenin aldığı top…
Hah. Sandalyenin altında.
Mutfağa gelsene sen bir.
Ne oldu?
Ya demiştim ya sana okulda şımarık bir kız var diye...
...hani boynumu Umut sıktı falan diyordu.
İşte müdür de bizi Yılmaz’la kreşe çağırmıştı.
Gittik. Umut birkaç gün okula gelmesin dedi anne.
Yani olay soğusun diye, çocuklar olayı unutsun diye.
Bak görüyor musun? Ya bu kreş işi benim hiç içime sinmedi.
Kızım, bırak bana. Ben onlardan daha iyi bakarım.
Ay anne, ya çocuk arkadaşa hasret, biliyorsun.
Gidecek orada iki insanla tanışacak, bir şeyler…
Anneanne, susadım. O tatlı yoğurttan da istiyorum.
Oy ben senin şekerli yoğurt isteyen ağzını yerim, yerim.
Dur suyunu vereyim de şekerli yoğurdunu sonra hazırlarım.
Anne, çok şeker koyma.
Aman, siz çocukken yediniz, ne oldu, bir şey mi oldu?
Büyüme çağında o. Enerji lazım ona.
İyi de her yerde bangır bangır bağırıyorlar şeker zararlı diye.
Her gün bir şey icat ediyorlar.
Evde izin vermiyorsunuz, bari burada karışmayın çocuğa.
-Değil mi oğlum? -Ben istiyorum şekerli yoğurt.
Aferin. İşte.
(Gülme sesleri)
(Nefes sesi)
-Damlacığım geldin mi? -Aysel abla.
Her şey yolunda değil mi? Bir sıkıntı yok.
Yolunda. Şimdi fotoğrafları atölyeden aldık, buraya getirdik.
Yerleştirmeye başlayacağız.
Satılanları sahiplerine vermediniz mi?
Ya ana kurguyu bozmak istemedik. On gün sonra teslim edeceğiz.
İyi düşünmüşsün. Bravo.
(Telefon zili sesi)
Alo, Ekrem amca merhaba.
(Ekrem ses) Ha. Merhaba kızım.
Sergide ayırttığınız fotoğraflar şimdi otele geldi.
Lobide sergilendikten sonra size teslim edeceğiz.
Merak etmeyin.
(Ekrem ses) Tamam kızım. Ben ödemeyi bir sorayım dedim.
Derneğin hesap bilgilerini gönderiyorum. Direkt oraya yatıracaksınız.
Ya Serap, o kadar tatlı bir çocuk ki, sana anlatamam.
Böyle suçlanınca yüzüme masum masum bakıp…
…teyze ben yapmadım deyişi var.
(İç çekme sesi)
Hele o gözlerimin içine bakışı.
Çok garip hissettim.
Bana bak yalnız yapmamış da olabilir gerçekten.
Ya bence de ya.
Bunlar anne babaların ego savaşından başka bir şey değil.
Ya mutlu olup çocuklarının keyfini çıkaracaklarına…
…didişip duruyorlar, Serap. Yemin ederim şaka gibi.
Gel biraz oturalım.
(Kuş cıvıltısı sesleri)
Nasıl huzur veriyor şu sessizlik insana.
Bir nevi terapi merkezi gibi.
Yeşilin elli tonu resmen.
Çok dertleştim bu ağaçlarla, Serap.
Yaslanıp ağladım.
Canım.
Canım benim.
Sen benim tanıdığım en güçlü kadınsın. Bunu biliyorsun değil mi?
Ben pek öyle düşünmüyorum Serap.
Ya saçmalama.
Sen onca acıya, badireye dayandın.
Şimdi de her biri ayrı telden çalan kocaman bir ailenin içinde…
…gayet güzel bir şekilde kaldığın yerden devam ediyorsun.
Daha ne olsun?
Gerçekten kaldığı yerden devam eden biri gibi mi duruyorum Serap?
Tabii ki. Tabii ki öyle duruyorsun.
Hem babanların düzenine de gayet iyi uyum sağlamış gibisin.
Sen öyle düşünmüyor musun?
Bilmiyorum Serap.
Bakma babam da çok yoruldu bu zamanlarda.
Benimle güldü, benimle ağladı. O da çok üzüldü.
Kenan Bey çok özel biri gerçekten.
Öyle.
Hem bak sana bir şey diyeyim mi?
Dün şöyle uzaktan bir ara baktım da…
…yıllar Kenan Akar’a çok iyi davranmış.
Hâlâ genç kızlığımızdaki o havalı, karizmatik adam.
Ya yaşlandı artık.
Yok be. Ne yaşlanması?
Bak, benden kaçmaz, dün gece sergide bütün kadınlar…
…resmen hayran hayran babanı seyrediyorlardı.
Kız Serap!
(Gülme sesleri)
Nerede bu anahtar?
Hah. Buldum.
(Telefon zili sesi)
(Erkek ses) Damla Hanım, Çaba Derneğinin panosu geldi. Nereye koyalım?
Tamam. İniyorum şimdi. Aşağıda bekleyin.
Ya alt tarafı bir pano yerleştirecekler, onu bile bana soruyorlar.
Öf!
(Müzik - Gerilim)
Canım ben biraz odama çıkıp geri geliyorum, tamam mı?
Tamam.
Ah, Dilek nasılsın? Daha iyi oldun mu?
Ben iyi olurum. Sen merak etme.
Mahvetmişsiniz bugün okulda her şeyi.
Zaten Sude’nin okulunda senin ne işin var, ben orasını hiç anlamadım.
Nasıl yani? Bu ne demek şimdi?
Müdür, çocuğa sadece iki gün uzaklaştırma vermiş Derya.
İki gün ceza küçücük bir çocuk için yeterince ağır zaten Dilek.
Ah Derya senin, şu vurdum duymazlığın yok mu!
Ama anlıyorum…
…çocuğun olmadığı için bu tip olaylar sana manasız geliyor.
(Müzik - Hüzünlü)
(Ağlama sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Müzik devam ediyor)
(Cırcır böceği sesi)
(Müzik - Duygusal)
Ne güzel bir gece.
Evet, çok güzel.
Rahatsız etmiyorum ya?
Aşk olsun, olur mu öyle şey? Buyurun lütfen.
(Müzik - Duygusal)
Bence gökyüzü en güzel Köyceğiz'den izlenir.
Şu yıldızı görüyor musun? Bak, en parlak olan.
-Evet. -Halk arasındaki adı Kervan Yıldızı.
Roma mitolojisinde de Venüs.
Peki, Venüs'te olsak bir günü bir yıldan daha fazla yaşayacağımızı biliyor muydun?
Hani zaman su gibi akıp geçiyor derler ya.
(Nefes sesi)
Gençken Derya'yla burada oturup, bu yıldızlara bakıp...
...saniyeler sonrasını bilmeden...
...yıllar sonrasının hayallerini kurardık.
Ha.
Oysa hayallerimizden ne kadar uzaktayız şimdi.
Gerçekten mi?
Çok mu uzaktasın hayallerinden?
Yani.
Hep çok mutlu bir evliliğim olsun isterdim ama...
Derya bahsetmişti.
Yani biliyorsun çok ketumdur, detay vermedi.
Boşanmışsınız.
Evet, boşandık.
Yani anlatacak çok da bir detay yok aslında.
Büyük bir hayal kırıklığı diyelim.
İnsan âşık olup bin bir umutla evlendiği insanın değişmesine...
...zamanında hiçbir ortak noktanın kalmamasına şaşıyor hâliyle.
Sana bir sır vereyim mi?
Zamanın hiçbir suçu yok.
İnsan değişir.
Evet, onu öğrendim.
Üstelik hep karşımızdakinin değiştiğini düşünürüz.
Oysaki asıl değişenin kendimiz olduğunun farkına bile varmadan.
Mesela sen.
Hiç bana öyle bakma, sen de çok değişmişsin.
Bugün karşımda çok daha güçlü...
...ayakları yere çok daha sağlam basan, olgun bir kadın var.
Evet, sanırım haklısınız.
Zaman her şeyi değiştiriyor.
Beklentileri, arzuları.
İşte o yüzden zaman su gibi akıp geçerken...
...geride bıraktıklarına değil...
...gelecek güzel günlere inanmalı insan.
(Müzik - Duygusal)
Neyse, ben artık yatayım. İyice geç oldu.
Temiz hava da iyiden iyiye uykumu getirdi.
Öyledir.
Şey...
-İyi geceler. -İyi geceler Serap.
(Müzik - Duygusal)
(Gülme sesi)
(Ayak sesi)
Günaydın. Bayağı erkencisiniz.
-Günaydın kızım. -Günaydın.
Vallahi bilmiyorum, buranın havasından mı, suyundan mı...
...bebekler gibi uyuyorum, sabah zımba gibi uyanıyorum.
Aa, öyledir işte bizim buralar.
Kıymetini bilene cennettir bizim Köyceğiz'imiz.
-Günaydın Derya kızım. -Günaydın abla.
Yumurtanı nasıl alırsın?
-İstersen menemen yapayım. -Olur, olur abla.
-Tamam kızım. -(Kenan) Deryacığım...
...seninle konuşmaya hiç fırsatımız olmadı sergiden sonra.
Ama bu sergi olayı sonuçları itibarıyla bence son derece verimli oldu.
Özellikle fotoğraflarını yardım derneğine bağışlamış olman.
Canım kızım benim, seninle gurur duydum.
Teşekkür ederim baba.
Ayrıca Serap'ın burada olması da beni çok mutlu etti.
(Kenan) Tam zamanında gelmiş.
Ya biz bugün veterinerle bizim ineklere bakacaktık...
...veterinerin kendisi hastalanmış, ben de Serap'tan rica ettim...
...sağ olsun kırmadı beni.
İyi, çok iyi, isabet olmuş, çok sevindim.
(Kenan) Çıkacağız birazdan.
O zaman şöyle yapalım.
Kahvaltıdan sonra ben atölyeye geçeceğim...
...sen Serap'ı benim yanıma bırakırsın.
Tabii olur, olur.
Ne yapalım, çıkalım mı?
-Tabii, ben hazırım. -Tamam.
-Hadi. -Görüşürüz.
Görüşürüz, hoşça kalın. Babacığım, hoşça kal.
Canım kızım.
Yaz, 379 Roma, Victoria Pizzan ne olur ha?
(Salih) Karşılıklı goller yaz.
-Selamünaleyküm. -Aleykümselam.
-(Tuncer) Salih'i gördünüz mü ağalar? -(Erkek) Aha, şimdi buradaydı.
Tuncer abi.
Hah.
-Abi ne haber? -(Tuncer) İyi Salih.
-Aramışsın, geldim hemen. -Eyvallah abi, eyvallah.
Gel konuşalım biraz.
(Salih) Boşları topla, boşları.
-(Salih) Gel abi. -Böyle mi?
(Nefes sesi)
(Kuş cıvıltısı sesi)
-Ne haber abi? -İyidir Salih, senden ne haber?
Eyvallah abi. Şimdi abi...
...dediklerimi bir bir yapıyorsun, tamam mı?
Ne söylediysem onları bir bir yapıyorsun...
...bu zarfı da gidip Yılmaz'a veriyorsun.
Bayağı da kalınmış ha.
Abi, kalınlığı seni ilgilendirmiyor. Koy şunu cebine hadi.
Ya ben lafın gelişi söyledim zaten ya.
Bana ne, kimin zarfıysa zarfı.
-Tuncer abi. -(Tuncer) Ha?
-Sen becerebilecek misin bu işi? -Bak ya!
Oğlum ben sana demedim mi Yılmaz'la aramız çok iyidir diye?
Bir dediğimi iki etmez diye, ha?
O iş bende, sen merak etme.
İnşallah abi, hadi güveniyorum sana, tamam mı?
Ne yap ne et bu işi ayarla.
Al, bu da senin payın.
(Müzik - Gerilim)
Koy cebine, koy.
Eyvallah.
-Günaydın Yılmaz abi. -(Yılmaz) Günaydın Arda, gel.
Limana demirleyen bir gemi boşaltma yapacak.
Ben bütün irsaliye raporlarını inceledim abi.
(Yılmaz) Öyle mi?
Peki, kontrol ettin mi iyice konteynırları?
Kontrol ettim, hiçbir sorunumuz yok.
Eğer sen de izin verirsen işlemleri başlatalım diyecektim.
Tamam, tamam, sen işlemleri başlat...
...ben de bu arada muhtara gidip geleceğim, tamam mı?
-Tamam abi. -(Yılmaz) Yalnız dikkatli ol.
-İyice kontrol et her şeyi. -Tamam abi, bende o iş.
(Kuş cıvıltısı sesi)
(Araba sesi)
(Kapı açılma sesi)
-Arif, merhaba. -(Arif) Hoş geldiniz Kenan Bey.
Hoş bulduk. Bak sana...
...İstanbul'dan Serap Hanım'ı getirdim. Veteriner kendisi.
-Merhaba. -(Arif) Hoş geldiniz.
Merhaba.
(Kuş cıvıltısı sesi)
Gel bakalım, gel bakalım buraya.
Gel, gel, bir tanışalım seninle.
(Serap) Canım benim. Ne kadar güzel bir köpeksin sen.
Memnun oldum. Ne kadar güzel bir köpek.
Yalnız... Gel bakayım, ayağında bir sorun var gibi.
(Serap) Hı hı. Gel, gel, gel.
Görmediniz mi? Çivi batmış bunun ayağına.
Ya birkaç gündür topallıyor ama fark edemedik ya.
İyi, tamam. Pansuman malzemesi gibi bir şey var mı? Getirin bir bakayım.
Tabii var, var.
Tamam, şimdi halledeceğiz, geçecek. Tamam mı?
(Kuş cıvıltısı sesi)
(Müzik - Duygusal)
Ne kadar güzel kareler değil mi?
(Kadın) Ama belli, sanatçı çok acılar yaşamış.
İnsanın içindeki yara yaptığı her şeye yansır.
(Kadın) Tıpkı bu tablolardaki gibi.
(Kadın) Baksanıza, hepsi birbirinden hüzünlü.
(Ayak sesi)
-Melis Hanım, hoş geldiniz. -Ah, merhaba.
Merhaba.
Bakıyorum sanatçımızla tanışmışsınız.
Öyle mi? Çok memnun oldum.
Ben yorumlarınızı bölmek istemedim. Memnun oldum.
Sizi canı gönülden tebrik ediyorum o zaman.
Teşekkür ederim.
Acı çekmeden hayatın sırrı öğrenilmez derler.
(Melis) Görüyorum ki siz bu genç yaşınızda o sırra ermişsiniz bile.
Deryacığım, bir kahve içelim mi birlikte?
-Olur tabii, içelim. -Tamam. Hoşça kalın.
Memnun oldum.
Kız, bayağı çocuğa uzaklaştırma vermişler desene.
Ay ne uzaklaştırması canım? Sen de her şeyi tersinden anlıyorsun Öznur.
Ceza gibi bir şey değil bu.
İyi, peki, sen öyle diyorsan.
Benim işime geldi vallahi, torunum yanımda. Oh!
Ohh!
(Telefon zili sesi)
Aa!
Alo, baba, ne oldu?
Tamam.
İyi, tamam, derim. Tamam, geliyorum.
-Allah Allah. -Ne diyor baban?
Vallahi halacığım, alışverişe gidecekmişiz, kahvedeyim, çabuk çık gel diyor.
Hah, hayırdır inşallah.
Akşam da bize davetliymişsiniz, yemeğe.
Elif'e de söyle dedi. Elif, sen Yılmaz abiye dersin değil mi?
-Tamam, tamam, söylerim. -İyi, tamam, ben gidiyorum o zaman.
-Tamam. -Hadi görüşürüz, haberleşiriz.
(Müzik)
(Kuş cıvıltısı sesi)
İyi, iyi. Artık sorun olmaz.
Şimdi çabucak geçer.
Allah razı olsun.
(Serap) İyi, neyse, neyse, hallettik. Hadi bakalım.
Doktor Hanım büyükbaş hayvanlara bakacaktık?
Tabii, tabii bakalım.
Serap, şimdi biz burada...
...tamamen geleneksel yöntemlerle doğal süt üretimi yapıyoruz.
Günde yaklaşık bin litre süt alıyoruz. Alıyoruz değil mi Arif?
-Evet efendim. -(Kenan) Hee.
Bunlar büyüdüğünde onları besi çiftliğimize gönderiyoruz ama o yaylada.
Uygun olduğunda seni oraya da götürmek isterim.
Vallahi Kenan Bey, ben hiç böyle büyük bir yer beklemiyordum.
Doğru zamanda doğru yatırım yaptık diyelim.
Ama ben asıl yatırımımı insana yaparım.
(Kuş cıvıltısı sesi)
Nesi vardı ineklerin?
(Arif) Yemeden içmeden kesildiler, ne yapacağız anlayamadık.
(Serap) Gel bakalım, gel, gel, gel. (İnek sesi)
Gel bakalım. Dur.
(İnek sesi)
Gözlerine bakınca vitamin eksikliği gibi duruyor ama...
...siz yine bir dışkı örneği alıp yollayın, incelesinler.
Tamam Doktor Hanım.
Sonuçları bana gönderin, ben gerekliyse ilaçlarını yazarım.
-Tamam. -Ee bir de...
...mineral takviyesi lazım. Var mı bir şeyler?
Bunları veriyorduk ama.
(Serap) Ver bakalım.
(Gürültü sesi)
(Erkek) Şunlar.
(Kuş cıvıltısı sesi) (İnek sesi)
Yok, bunu boş ver.
Hah, bu iyi. Bak, bunu görüyor musun?
(Serap) Bundan günde üç defa sularına damlatacaksın, tamam mı?
Ama düzenli ver. Bir verip bir vermezsen işe yaramaz.
Siz merak etmeyin Doktor Hanım. Damlatırız alimallah.
İyi, hadi bakalım.
(Serap) Bir de çıkarın bu hayvanları bağ bahçeye, dolaşsınlar.
Biraz güneş görsünler, iyi gelir.
(Arif) Tamam Doktor Hanım. Seyfettin!
İşini severek ve bilerek yapan insanlar bende hayranlık uyandırmıştır Serap.
Sen de işinin ehliymişsin.
-Teşekkür ederim Kenan Bey. -Bak, ben teklifimde son derece ciddiyim.
Gel burada bizimle çalış.
(İnek sesi)
İyi de İstanbul ne olacak?
Mutlaka İstanbul'da da sana ihtiyaç vardır Serap.
Ama eminim buradakinden çok değil.
Ben hemen cevap vermesem?
Teklifinizi biraz düşünsem?
Düşün tabii.
Ama lütfen süreyi çok uzatma.
(Müzik - Duygusal) (Kuş cıvıltısı sesi)
(İnek sesi)
(Kafeterya ortam sesi)
-Serap döndü mü? -Yok, dönmedi, daha burada.
Yanında göremeyince döndü sandım.
Babamla büyük çiftliğe gittiler ya.
Galiba danışacağı bir şeyler varmış babamın.
Baban pek kimseye güvenmez ama.
Vallahi iş bile teklif etti desem.
İş mi teklif etti?
-O nereden çıktı canım? -Ama Serap iyi bir veteriner.
Tabii, tabii, mutlaka.
Şaşırdım sadece.
(Müzik - Gerilim)
(Kuş cıvıltısı sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Korna sesi)
Koş lan, koş.
Beyim hoş geldin.
Anlat.
Ee, her şey kontrolüm alında abi.
Salih...
...yani?
Yani abiciğim, işte gittim, anlattım herife usulünce.
Tamam mı? Verdim eline zarfı.
Acayip güveniyor kendine.
Oldu falan diyor, bu iş bitti diyor, merak etmeyin diyor.
Yüzüne gözüne bulaştırmasın da.
Oğlum benim adımı falan vermedin değil mi?
Allah Allah, abi senin adını niye vereyim kurban olayım ya. Verir miyim hiç?
Zaten bu Tuncer salağı cebine girecek paranın derdinde.
İşin arkasında kim var sormadı bile abi.
Bekleyip göreceğiz.
Salih...
...bu az önce bir kız geldi yanınıza, kim o?
Kızı.
Haa!
-Tuncer'in kızı? -Aynen abi.
Gösterişli kız, güzel kız değil mi?
Başlatma lan gösterişinden mösterişinden.
Benimle adam gibi konuş, senin dilini kopartırım.
Hadi.
Eyvallah abi, eyvallah.
Tuncer'in kızı.
-(Öznur) Baba. -(Tuncer) Ha?
(Öznur) Biraz abartmadın mı ya?
(Öznur) Ne yapacağız biz bunca eti kasapçı dükkânı gibi?
Kızım, 40 yılda bir misafir ağırlıyoruz...
...onu da layıkıyla bir ziyafet çekelim icabında değil mi?
Baba, sen altılı falan mı tutturdun, hayırdır?
Kız, sen babaya hesap mı soruyorsun?
Yok baba, estağfurullah.
Yani geçen gün bir su faturası için altın bozdurduyduk ya, o yüzden dedim.
Kızım, siz bu babanıza güvenin, babanıza. Hehey!
Neyse, hadi, sen al bu paketleri...
...eve götür. Anana da söyle, akşama doğru düzgün bir hazırlık yapsın.
Baba, ben bunları nasıl taşıyayım? Bunlar çok ağır ya.
Dinlene dinlene taşı kızım. Her şeyi de ben mi düşüneceğim?
Hadi, benim işim var, tutma beni. Hadi, hadi.
Baba!
Abuk sabuk sorular. Aynı anası.
Uff!
Hadi Öznur, hadi bakalım.
(Müzik) (Kuş cıvıltısı sesi)
(Araba sesi)
-Çok teşekkür ederim. -Olur mu öyle şey? Ben teşekkür ederim.
Tatil diye geldim, beni çalıştırıyorlar demiyorsundur umarım.
Aşk olsun, niye öyle bir şey söyleyeyim?
-Çok keyif aldım. -Gerçekten?
Gerçekten. Kibarlık olsun diye söylemiyorum.
Teşekkür ederim ben de.
-Görüşürüz o zaman. -Görüşürüz.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Duygusal) (Kuş cıvıltısı sesi)
(Araba sesi)
(Ayak sesi)
Anne, yardım edeyim, bitsin hemen.
Yok kızım, sen ye meyveni. Ben hallederim.
İyi.
Baban da şaşırmış, illa geleceksiniz diye tutturmuş dayın.
Vallahi ne yalan söyleyeyim, ben de şaşırdım.
Yani dayım daha önce hiç yemeğe çağırdı mı bizi?
Yok.
Ne bileyim, herhâlde bir mahcup oldu.
Neyse canım. Sağ olsun davet etmiş şimdi...
...niye davet etti diye kurcalamak olmaz.
-Ama yine de garip bence. -Söyledin mi Yılmaz'a?
Yok, aradım da işi vardı.
Ama döner birazdan.
Nasıl Yılmaz? Alıştı mı biraz?
Ay anne, ne var alışamayacak?
Şahane bir işi var. Harika bir konumu var.
Bundan iyisi Şam'da kayısı.
Kızım ne bileyim...
...biraz keyifsiz gördüm de bu aralar.
Bir şeye mi canı sıkıldı acaba?
Yok, sanmıyorum. Ay, çok çalışıyor anne, ondandır.
İlgileniyor musun kocanla?
Anne ne biçim laf öyle? Yani neden ilgilenmeyeceğim ki?
Kızım, ya erkekler ilgiyi sever...
...güler yüzü sever, ya azıcık anne sözü dinle.
Ay anne, sen de amma damatçı çıktın ha.
Ee Yılmaz bu, tanıyorsun artık yıllardır.
-O öyle ilgiye falan gelemez zaten. -Gelir. Her erkek gelir.
Şu oğlana bir kardeş yapsaydınız çok iyi olacaktı.
(Müzik - Duygusal)
Düşünmüyor musunuz ikinciyi?
Şimdilik iyi böyle.
Kızım bak, Umut büyüdü, okula başladı.
Sana da iyi gelir.
Evliliğinize de iyi gelir.
Anne, konuşmayalım artık bu konuları.
Bak, biz zaten yeni taşındık buraya.
Ben buraların keyfini daha yeni yeni çıkartıyorum.
-Kızım, ben senin kötülüğünü is-- -Anne!
Yeter!
Neyse, biz gidelim artık.
Çocuk sabahtan beri dışarıda terlemiştir, yanında kıyafet de yok.
-Akşama görüşürüz herhâlde. -Tamam.
Geç kalmayın.
(Müzik - Duygusal)
Hişt, damat! Dur, dur hele.
Ne haber ya? Nereye böyle?
-Akşam geliyorsunuz değil mi? -Nereye?
Bize. Mangal yapacağız ya. Elif söylemedi mi?
Yoo, haberim yok.
Aa, bak şimdi kızacağım ha. O kadar tembih ettim.
-Başka zaman inşallah. -Yok, itiraz istemem.
Buraya gelişinizi kutlayacağız.
Ya damat, naz etme.
Kırk yılın başında bir aileyle toplanacağız işte. Allah Allah!
Peki, tamam.
Aslan be! Eniştesinin aslanı.
İyi, hadi geç kalmayın akşam, tamam?
Bekliyoruz ha!
(Araba sesi)
(Sokak ortam sesi)
-Merhaba. -Merhaba.
-Siz miydiniz? -(Taner) Yükün ağır galiba?
(Öznur) Öyle.
Ee gel bırakayım seni gideceğin yere kadar.
-Zahmet vermeyeyim ben size? -Estağfurullah, ne zahmeti.
Böyle güzel bir kız bu yüklerle yolda bırakılır mı?
(Gülme sesi) (Taner) Ee hadi.
Ya amma nazlandın ama hadi!
Peki, tamam.
(Müzik - Gerilim)
(Kuş cıvıltısı sesi)
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
-Şey, size de zahmet vermeyeyim? -Yok, ne zahmeti.
-İşiniz gücünüzden de alıkoymayayım. -Alıkoymazsın, merak etme.
(Araba sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Ayak sesi)
(Kapı açılma sesi)
(Mesaj zili sesi)
(Aysel dış ses) Akşam baş başa yemek yiyelim mi?
(Kuş cıvıltısı sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
(Mesaj zili sesi)
(Aysel dış ses) Ya da yarın öğle yemeği?
(Telefon zili sesi)
Efendim Aysel?
Kenan merhaba, nasılsın?
İyiyim. Önemli bir şey mi vardı?
Mesaj atmıştım da cevap gelmeyince arayayım dedim.
Sabah da aramıştım, merak ettim.
Gördüm ben senin mesajlarını da çok meşgulüm Aysel, bir şey mi vardı?
Anlıyorum. Akşam baş başa yemek yiyelim mi diyecektim.
Bu akşam mümkün değil. Ben seni sonra ararım.
(Müzik - Gerilim)
(Araba sesi)
Tamam, ben burada ineyim artık.
Geldik mi?
Yok, değil ama çok yakınız, şimdi evden bir gören olur, sıkıntı olmasın.
(Taner) Ya sıkıntı olmasına olmaz da...
...bu poşetleri taşıyabilecek misin? Ben yardım edeyim sana.
Yok, yok, çok teşekkür ederim. Zahmet olmasın size.
Ya zahmet falan olmaz da...
...ama böyle de hiç olmadı.
Nasıl yani?
O zaman...
...ben sana yarın bir kahve ısmarlayayım, olur mu?
Olur.
Ama kahveleri ben ısmarlayayım.
Siz beni eve kadar bıraktınız. Kahveler de benden olsun o zaman.
-Tamam. -Tamam.
Sen telefonuma numaranı yaz.
Ben seni çaldıracağım, yarın da ararım.
Tamam.
(Telefon tuş sesi)
(Kuş cıvıltısı sesleri)
-Kız! -Ay!
Kız nerede kaldın kız bu kadar saattir? Yemek yapacağız o kadar.
Ya anne hâlime baksana.
Bunca torbayı taşıyacağım derken zaten ellerim koptu.
Bunlar ne böyle be? Bütün çarşıyı, pazarı eve getirmişsin.
Bana bak, baban nereden bulmuş bu kadar parayı?
Vallahi sordum anneciğim ama üzümü ye bağını sorma dedi.
Allah Allah ya.
Adamın sağı solu belli olmuyor ki.
Ya açlıktan nefesimiz kokuyor ya bolluktan boğuluyoruz anam biz.
Hadi neyse, yürü hadi.
Akşama onca yemek yetiştireceğiz, yürü.
(İç çekme sesi)
(Yazı yazma sesi)
(İç çekme sesi)
Artık çıkmam lazım.
Hay Allah, yine neredeyse unutuyordum.
Cık, üf!
(Ayak sesi)
(Kapı vurma sesi)
(Kapı açılma sesi)
Aysel abla.
Gel Damlacığım, hoş geldin.
Ben bugün biraz erken çıkıyorum.
Serap İstanbul'a gidecek.
Ee gitmeden onu göreyim diyorum.
Tamam, sorun yok.
(Telefon zili sesi)
Alo, Derya.
(Damla) Geliyorum, geliyorum birazdan eve.
Serap gitmeden hep beraber kahve içeriz.
(Damla) Tamam, öptüm seni.
(Kapı vurma sesi)
(Erkek) Ha Damla Hanım.
Otel müşterilerinden biri resimlerden birisini satın almak istiyor.
Lobide bekliyor, ne yapalım?
(Damla) Dur, ben gelip anlatayım kendisine.
Ödeme dernek hesabına yapılacak.
-Sen in, ben hemen geliyorum. -Peki Damla Hanım.
Aysel abla, diyeceğin bir şey yoksa ben çıkıyorum.
Yok canım, görüşürüz sonra.
Tamam, öptüm.
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Kapı açılma sesi)
Aa Yılmaz, ne oldu, erkencisin bugün?
İşlerimi erken bitirdim.
Muhtara uğradım, oradan da eve geleyim dedim.
Hayırdır, ne işin vardı muhtarda?
Fenere gideceğim de anahtarını aldım.
Fener ne alaka?
Niye sen ilgileniyorsun ki hâlâ?
Birisini bulana kadar ilgileneceğim tabii ki.
Tamam canım, yani ben senin de işin başından aşkın...
...sen de çok çalışıyorsun diye dedim.
Elif, ilgilenmek boynumun borcu.
(Umut) Babam gelmiş, yaşasın!
Ay gel bakayım buraya.
Saçın niye bu kadar ıslak senin? Terledin mi?
Yok, biraz önce saçını yıkadık.
Anneciğim hadi doğru banyoya, saçını kurutacağız.
Hadi oğlum, hadi koş.
(Elif) Yılmaz.
Akşam dayım yemeğe davet etti bizi.
Biliyorum, karşılaştık.
Ha? Ha, ben seni aradım, ulaşamadım.
Yani yengeme de söylemedim.
İstemiyorsan gitmeyiz. Yani biliyorum çok fazla hoşlanmadığını.
Yo yo yo, gideceğiz.
-Gerçekten mi? -Evet evet, gideceğiz.
Sen çocuğun saçlarını kurut, sonra hazırlanıp çıkarız.
Tamam.
(Nefes sesi)
Yani anlayacağınız, Derya Hanım'ın eserlerine yoğun ilgi yüzünden...
...bugün otelden bir türlü dışarı çıkamadım.
Ya dalga geçmesene.
Ee alış bunlara canım, ilgi güzel şey.
Aa Derya, ya dün senin atölyeden fotoğrafları alırken...
...ya postadan gelen zarfları aldım.
(Damla) Ama odada unuttum.
Bugün gene aldım, bu sefer Aysel ablanın odasında unuttum iyi mi?
Fatura falandır zaten, önemli değil.
Bana bak, âşık mı oldun sen, ne bu unutkanlık?
Ah keşke, keşke.
(Damla) Aman Serap nerede, bu gidişle biraz zor gözüküyor.
Bir süre burada mahkûm hayatı yaşayacağım ya.
Damla, babam duyacak ya.
Devamlı aynı şeyi söyleyip duruyorsun. Cık cık cık.
Ya şu zarfları başka biri almadan arayayım Aysel ablayı bir.
Ya kadını boşuna telaş ettiriyorsun.
(Kuş cıvıltısı sesleri)
Alo, Aysel abla.
Çıktın mı?
Oh, ya ben de seni onun için aramıştım.
Ha, masanın üzerindeydi, gördün mü?
Tamam tamam, görüşürüz.
Ya görmüş, almış, birazdan geliyor.
Boşuna acele ettiriyorsun Damla.
Ya geliyorum dedi, ben de bir şey demedim.
İyi.
-Aa, babacığım... -Merhaba hanımlar.
...hoş geldin. -Hoş geldin.
(Kenan) Hoş bulduk.
Serapcığım, senin istediğin tahlil sonuçlarını çocuklar bir iki güne...
...İstanbul'a gönderir ama ben de senin için bunları buldum.
Bir önceki tahlil sonuçları.
Hmm, iyi olmuş, en azından karşılaştırma şansım olur.
Evet, ama yine de başlarında profesyonel birinin bulunması...
...daha iyi olurdu tabii de...
(Boğaz temizleme sesi)
Neyse, biz sohbete daldık, ben geç kalıyorum.
-Kalkayım da hazırlanayım. -Ben de geliyorum.
-Ben de. -Ne oluyor yahu?
Ben gelince kalktınız hemen.
Ne alakası var baba?
(Damla) Ya babacığım ne alakası var?
(Müzik) (Kuş cıvıltısı sesleri)
Çok da özlemişim buraları.
Havasını, doğasını.
İstanbul'dan sonra cennet gibi.
Ama süreyi çok uzatma.
(Müzik)
(Araba sesi) (Kuş cıvıltısı sesleri)
(El freni çekme sesi) (Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Ayak sesi)
(Müzik)
-Hoş geldin Ayselciğim. -Hoş buldum.
Hayırdır, nereden çıktı bu sürpriz?
Ee, Damla ofisten çıkarken masamda bırakmış bunları.
Sanırım Derya'nın atölyeye gelen postalarıymış.
Fatura bunlar.
Niye zahmet ettin ki buraya kadar?
(Müzik)
(Derya) Serapcığım verir misin? Birlikte taşıyalım.
(Serap) Ben kendim taşırım kendi valizimi.
Ne kadar inatçısın ya.
Tamam, şurada yardım et sadece.
-(Derya) Ne kadar ağır farkında mısın? -Şuraya indirmeme yardım et...
...sadece tamam. -Üf!
(Damla) Aysel abla, hoş geldin.
-Hoş bulduk canım. -(Derya) Hoş geldin Aysel.
-Hoş bulduk canım. -Ne haber?
İyiyim, siz nasılsınız?
(Derya) Biz de iyiyiz.
Serap, gidiyor musun?
Gidiyorum, yolcu yolunda gerek.
(Kenan) Her zaman bekliyoruz, biliyorsun.
Yaptığım teklifi düşünmeyi de ihmal etme lütfen, tamam?
Tamam Kenan Bey, teşekkür ederim.
(Serap) Şimdilik cevapsız bırakıyorum teklifinizi.
Ama bakalım, hayat ne getirir belli olmaz.
Neyse, ben artık gideyim, yoksa uçağı kaçıracağım.
(Kenan) Yok, İhsan bırakacak zaten seni.
Yetişirsin.
(Müzik)
Ne gerek vardı zahmete Kenan Bey? Ben kendim giderdim.
Ne zahmeti Serap, saçmalama.
(Damla) Sen çalış diye babam tüm imkânları seferber etmiş Serap.
Kararını verirken bunu unutma, olur mu?
Tamam.
Hoşça kal.
Hoşça kalın, teşekkür ederim.
(Serap) Hoşça kalın.
Güle güle.
-Hadi. -Hadi.
(Serap) Çok teşekkür ederim, sağ ol.
(Damla) Özletme kendini, haber ver bize.
(Serap) Tamam canım benim.
Canım.
Serap, bak gidince yaz bana, arayı da bu kadar açma, olur mu?
Tamam. Sen de gel mutlaka.
Vallahi ben gelirim.
-Damla. -(Serap) Gelin, gelin.
Hadi.
Teşekkür ederim.
(Kapı kapanma sesi)
(Araba sesi) (Müzik)
(Su dökülme sesi)
Ben odamdayım, akşam yemeğinde görüşürüz.
Aysel abla, gel bir şeyler içelim.
Yok canım, bir şey almayacağım, sağ ol.
Yemeğe kalsaydın Aysel.
(Aysel) Yemeğe da kalmayayım Deryacığım, yorgunum biraz.
Eve gidip dinlenmek istiyorum.
(Damla) Ya sana da zahmet oldu.
Sahi zarflar nerede?
Babana verdim.
(Derya) Ya hiç acelesi yoktu, yani sana zahmet verdik Aysel.
Hiç dert değildi.
Hiç önemli değil.
(Aysel) Hadi ben kaçtım kızlar, hoşça kalın.
-Görüşürüz. -(Derya) Görüşürüz, baybay.
(Müzik)
Evet evet, sizin fiyat listesi gelmiş bize.
Hı hı.
Tabii tabii, merak etmeyin.
Ben teşekkür ederim.
(İç çekme sesi) (Kâğıt hışırtısı sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Kenan iç ses) Derya Hanım, oğlunuz güvende.
(Kenan iç ses) Sağlıklı ve mutlu.
(Kenan iç ses) Merak etmeyin.
(Kenan iç ses) Oğlunuz güvende. Sağlıklı ve...
(Müzik)
Aman aman, ne güzel şeyler hazırlamışsın.
Kız sen Fadime, ne hamaratsın vallahi.
Kırk yılda bir gelmişsiniz, lafı mı olur?
Misafir ağırlamayı özledik vallahi.
(Yağ cızırtısı sesi)
Yenge, getirilecek başka bir şey var mı?
Yok yok, gel canım, gel otur.
Hişt damat, gel gel, gel hele gel.
Gel de şu eniştenin meşhur mangalını gör, gel.
Ee oho, saplandın kaldın oraya yahu, gelsene.
(Müzik)
-(Tuncer) Hah. -Aslanım benim.
Ee söyle bakalım, sever misin sen de bu mangal işlerini?
Severim severim, Elif'le çok yapardık fenerde.
Oh.
Bu mangal da erkek işidir ha.
Yani kendim diye söylemiyorum, bu işin de kralı benimdir.
Tuncer.
Sen de abartmaya bayılıyorsun yani ha.
Enişte, oradan bana laf yetiştireceğine...
...o sandalyeye iyice yerleş bak, geliyor şimdi etler ha, pişti.
Dayısının aslanı, gel bakayım, gel al şu pişenleri de götür oraya.
-Yesinler sıcak sıcak. -Eline sağlık.
Hadi bakalım afiyet olsun.
Dayısının yakışıklısı gel bakalım.
Ee damat, nasıl gidiyor limanda işler, alıştın mı?
İyi, bir sıkıntı yok.
Oh, olmayacak tabii ya.
Bulmuşlar senin gibi adamı, öpsünler de başlarına koysunlar.
-Eyvallah. -Limanda herkes senin başarılarından...
...iş bitiriciliğinden falan söz ediyor ha, geldi kulağıma.
İş bitiricilik?
Yani, birtakım organizeler falan.
Tak oraya, tak buraya, anladın?
Yahu şu Kenan Bey de çok şanslı adam yahu.
(Tuncer) Yetti mi köfteler?
(Tuncer) Daha göndereceğim, pişiyor.
(Kapı vurma sesi)
(Kapı açılma sesi)
Baba.
(Kapı kapanma sesi)
Kızım.
İyi misin?
(Müzik - Gerilim)
İyiyim.
Ee iki kere kapıyı çaldım da duymadın.
Ya?
Neyse, benim atölyeme gelen postalar galiba burada.
-Şunlar mı? -O, evet, onlar.
İki tane de fatura var.
-Onları da alayım. -Olur.
-Bu ne? -(Kenan) O değil.
(Müzik - Gerilim)
Tamam, pardon.
(Derya) Baba, sen iyi olduğuna emin misin?
Biraz solgun görünüyorsun da.
İyiyim kızım, iyiyim.
Tamam.
Ben şunları halledeyim.
-Tamam. -Görüşürüz.
(Müzik - Gerilim) (Ayak sesi)
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Kâğıt hışırtısı sesi)
(Müzik - Gerilim)
Ee enişte beğendin mi, nasıl olmuş etler?
-Dişine göre mi? -Kesene bereket.
Allah ferah sofralar versin, her şey pek güzel.
Eyvallah.
(Fadime) Yalnız bey, hazır ablamlar da buradayken...
...sana bir şey soracağım ama kızmak yok.
Ee hadi gönder gelsin bakalım Fadime Hanım.
Bu değirmenin suyu nereden dönüyor?
Bu kadar parayı nereden buldun sen?
(Tuncer) Hayda!
Ettiği lafa bak.
(Tuncer) Ulan bizim elimiz ekmek tutmuş, o ekmeği de almış eve getirmişiz...
...hâlâ yaranamıyoruz.
Bir de misafirin önünde hesap soruyor, görüyor musun abla?
Kızma canım karına, ne yapsın?
Sütten ağzı yandı demek.
Ablacığım, ya ben bir yeni işe giriştim...
...bundan sonra hep böyle.
Bir elimiz yağda, bir elimiz balda, merak etme sen.
Ee damat, ee sen hiç içmiyorsun.
Dayısının aslanı, koysana oğlum eniştene bir tek daha.
Yılmaz abi?
Otur Arda otur, içmeyeceğim.
İyi.
Abla, şu salatayı uzat bari.
(Damla) Ya babacığım, ben diyorum ki birkaç dergide...
...otelin reklamını yapalım ha, ne dersin?
Babacığım, salata yiyecek misin?
(Damla) Baba, beni dinlemiyorsun ama.
Efendim kızım.
(Müzik - Duygusal)
(Derya) Babacığım, bilmediğimiz bir şey mi var?
Bak az önce çalışma odana geldim, yine bir gariptin.
Yok, yok.
Baba iyi misin?
İyiyim.
İyiyim kızım, iyiyim.
İş, işle alakalı, siz yemeklerinizi yiyin bakayım.
Taner, sen benimle gel.
(Damla) Bir şey yemedin!
(Damla) Öf ya, herhâlde bir şeye canı sıkkın.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Kapı kilitleme sesi)
(Müzik - Gerilim)
Otur.
(Kâğıt hışırtısı sesi)
(Müzik - Gerilim)
Kenan baba, ne bu?
-Şaka mı? -Şaka mı gerçek mi bilmiyorum.
Derya'nın atölyesine bırakmışlar.
İyi ki ondan önce benim elime geçti.
Yani biri gidip Derya'nın atölyesine bu mektubu bırakmış.
-Doğru mu anladım? -Ne bileyim oğlum...
...biri mi birileri mi?
Damla dün sabah diğer zarflarla birlikte almış işte.
Damla biliyor mu?
(Kenan) Yok, hayır, kapalıydı zarf, ilk ben açtım.
İkimizden başka kimse bilmiyor.
Kenan baba...
...Derya'ya söyleyecek miyiz?
(Müzik - Gerilim)
Hayır.
Şimdilik haberi olmasın.
(Kenan) İpsiz sapsız birinin...
...para koparmak için yaptığı bir şey de olabilir.
Sergi mergi bayağı göze battık zaten değil mi?
Kenan baba, bu çok saçma.
Ufak bir ihtimal ama...
Ya doğruysa?
Ya torunum gerçekten hayattaysa?
(Müzik)
Sen merak etme Kenan baba.
Ben hemen araştırmaya başlayacağım.
Evet evet, sen...
...hemen araştır, yap işte, bir şeyler yapmamız lazım.
(Müzik)
Taner.
Evdeki hiç kimsenin haberi olmasın.
Anladın mı?
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Anlaşılmayan konuşmalar) (Tabak çanak sesleri)
Umut'a da bir bakın.
(Tuncer) Damat!
Gel hele yahu, iki lafın belini kıralım seninle.
(Anlaşılmayan konuşmalar)
(Hacer) Sus sus. (Gülme sesleri)
Kesenize bereket.
-Çok güzeldi her şey. -(Tuncer) Eyvallah, eyvallah.
Ee bundan sonra sayende ağzımızın tadı hep yerinde olacak inşallah.
Ağzının tadıyla benim ne alakam var?
Bak şimdi damat, elçiye zeval olmaz.
Birtakım sözü geçen abilerimiz, hayır diyemeyeceklerimizin...
...sana bir işi düşmüş.
Bu limana girip çıkan mallarla ilgili.
Bana çıtlattılar, ben de bizim damadın çözemeyeceği...
...iş yoktur dedim icabında.
(Tuncer) Onlar da memnun oldular tabii buna.
(Tuncer) Sana da ufaktan bir hediye gönderdiler icabında.
(Müzik - Gerilim)
Oğlum bakma öyle, al.
Çekiliş ikramiyesi gibi düşün, al.
Sakın.
Bir daha benim adıma iş yaparsan o yılışık suratını dağıtırım.
Damat deli olma, çok para var.
(Yılmaz) Bak hâlâ konuşuyor ya.
Bırak, acıyor.
O abilerine söyle, bir daha avanta iş dönmeyecek limanda.
Anladın mı?
-Anladın mı? -Ah!
Hişt.
Damat, ayıp oluyor ama.
(Tuncer) Bırak.
Dua et burada aile var.
(Nefes sesi)
Elif.
Çocuğu uyandır, çıkıyoruz hadi.
-Ne, hemen mi? -Hemen.
-Tamam tamam. -Aa!
Ne oldu oğlum?
Yok bir şey baba.
Ay ben meyve hazırlayacaktım size.
Ellerinize sağlık, biz artık kaçalım.
(Nefes sesi)
Ver Umut'u bana.
Gel oğlum.
Gel bakalım gel, ah gel.
Cümleten iyi akşamlar.
(Hep bir ağızdan) İyi akşamlar.
(Müzik - Gerilim)
Uyudu Umut.
Yılmaz, ne olduğunu anlatmayacak mısın?
Apar topar kalktık öyle.
Ne konuşuyordunuz dayımla?
Anlatacak bir şey yok.
Bir daha dayınla görüşmeyeceğiz.
Tamam, tamam, görüşmeyelim de sebebi ne? Ne oldu?
En son köşede konuşuyordunuz, gördüm.
Görüşmeyeceğiz.
Konu kapandı.
(Müzik)
Peki, tamam, sen bilirsin.
(Kuş cıvıltısı sesleri)
Dün bütün gece gözüme uyku girmedi Kenan baba.
Benim de.
Atölyeye gelen diğer zarfların tarihlerini karşılaştırdım.
Bu mektup ya sergi günü...
...ya da ertesi günü bırakılmış atölyeye.
Ben de gece birkaç telefon görüşmesi yaptım ama...
-Hı. -Derya'nın atölyenin civarında...
...kimseyi görmemişler Kenan baba.
Bana bak, bütün olanaklarını kullan.
Ne yap et, şu işi açıklığa kavuştur artık.
(Kuş cıvıltısı sesleri) (Su şırıltısı sesi)
Günaydın.
(Kenan) Günaydın kızım.
(Dilek) Tanerciğim, müsaade eder misin?
(Müzik) (Kuş cıvıltısı sesi)
-Günaydın. -(Kenan) Günaydın kızım.
-Günaydın. -Günaydın kızım.
(Kuş cıvıltısı sesi) (Su şırıltısı sesi)
-Afiyet olsun. -(Kenan) Afiyet olsun.
(Damla) Afiyet olsun.
(Çatal bıçak sesleri)
Günaydın. Biz hazırız.
Hadi anneyle babayı öp, çıkalım sonra.
Gel aşkım.
Gülnazcığım, söylediklerimi unutma, okulda yanından ayrılmıyorsun Sude'nin.
Merak etmeyin Dilek Hanım.
Sude'm, prensesim, gel teyzeye de bir öpücük ver.
Gel.
Gel meleğim gel.
Gel, öp bir, teyzene bir şans ver.
(Öpme sesleri)
Oh.
Sudeciğim, bak bu uğur öpücüğün sayesinde...
...teyzenin bütün fotoğrafları satılacak.
Hadi bakalım Sudeciğim, geç kalıyoruz, çıkalım bir an önce.
Hadi güzelim, hadi güzelim.
Dikkat et Gülnaz.
Merak etmeyin Dilek Hanım.
(Müzik - Duygusal) (Kuş cıvıltısı sesleri)
Satışlar nasıl gidiyor güzel kızım?
Çok iyi gidiyor baba.
Aa, alan var yani?
(Dilek) Ah, ben de sandım ki hiçbiri satılmayacak.
(Dilek) Ay yanlış anlama sakın...
...beğenmediğim için söylemiyorum Deryacığım.
(Dilek) Ama sen de yani aynı şeyi çekip çekip...
...durmuşsun, deniz kum güneş, deniz kum güneş.
Yani biraz yaratıcı ol bence.
(Damla) Aynı olur mu hiç?
Her karede farklı bir duygu, farklı bir anlam var abla.
(Vurma sesi)
Ben kalkıyorum, size afiyet olsun.
İşlerim var.
-Görüşürüz. -(Damla) Görüşürüz Derya.
Aa!
Bana mı bozuldu?
Ne dedim ki ben canım? Hah! Allah Allah.
(Müzik) (Kuş cıvıltısı sesleri)
-Al canım. -Bu ne?
Yiyecek bir şeyler hazırladım sana. İşin uzarsa acıkırsın diye.
Artık fenere gittiğim zaman anlarım ancak işimin uzayıp uzamayacağını.
Peki, kaç gibi gidersin Yılmaz? Yani bari erken git de vakitlice dön.
Ya önce limana uğrayacağım, oradan geçeceğim, bilmiyorum saatini.
Gece gelirsin değil mi? Biliyorsun, yalnız kalamam ben.
Elif, fenere gidiyorum malum.
Sen her ihtimale karşı annenlere git, olur mu?
Yok ya, tamam, gerek yok.
(Elif) Anneciğim, baban gidiyor.
Baba!
Ver bir yanak (Öpme sesi)
Oh! (Öpme sesi)
(Yılmaz) Hadi kendine iyi bak.
Görüşürüz. (Kapı açılma sesi)
(Müzik - Duygusal) (Dalga sesi)
(Müzik devam ediyor)
(Salih) Nusret abi, demli çayın.
-Hadi afiyet olsun. -Sağ ol.
Salih, gel hele biraz.
Oğlum manyak çıktı bizim damat. Öldürüyordu neredeyse beni.
Nasıl yani?
Lan o kadar nazım geçiyor dedin. Bir dediğimi iki etmez dedin.
-Ne oldu ki? Palavracı çıktın sen ya. -Ya herif Nuh diyor peygamber demiyor.
Yok o limanda olduğu sürece avantacılık dümeni falan dönmezmiş.
Sus.
Yok bilmem neymiş. Yok avcunuzu yalarmışsınız falan.
Bir sürü laf işte.
-Benden söz etmedin değil mi? -Sen de iyice salak ettin ha bizi.
Ne vereceğim ben senin ismini?
-Sana verdiğim zarfı ne yaptın sen? -Zarf bende.
Halledeceğim ben o işi, kalsın bende.
-Kalsın mı? -Kalsın kalsın.
Nasıl halledeceksin?
Bak, benim yeğen var ya, o da limanda çalışıyor.
Ya aramızdan da su sızmaz. Bir de şansımı onunla deneyeceğim ben.
-Dur bakalım. -(Salih) Yücel abi, dediğin gibi olsun.
Bu senin son şansın, ne yap ne et bu işi hallet abi.
Hallet.
-(Arda) Dün gece ne oldu abi? -Boş ver.
Dayım biraz patavatsızdır.
Sana karşı bir terbiyesizliği falan mı oldu yoksa?
Oldu bir şeyler. Ben gereken cevabı verdim, sen kafanı yorma.
Bir ayıbı olduysa kusura bakma abi. Ya hiç annemin kardeşi der misin?
Yalnız Arda...
...tek yapman gereken işlerle ilgili eğer bir şey sorarsa sakın cevap verme.
Tamam mı? Onu bir daha bu civarda görmek istemiyorum.
Tamam abi, merak etme.
-Ben fenere gidiyorum, burası sana emanet. -Tamam, ben buradayım.
Kız inat etme, anlat işte. Ne olmuş dün gece?
Ay Öznur, uzatma Allah aşkına. Ne olduysa oldu.
Aşk olsun be kuzi.
Ben bir şey duyduğumda koşa koşa gelip sana anlatıyorum, pes.
Ay kızım sen de ne alıngansın ya. Bir âlemsin vallahi Öznur.
Niye, yalan mı? Ben yapsam canıma okursun.
Ya kızım biliyorsun, Yılmaz sevmez böyle laf taşınmasını falan.
Yani sadece gerçekten çok sinirlenmiş, o kadarını söyleyebilirim.
Tamam.
Ya neyse, bırak şimdi bunları. Hadi Umut'u alıp dışarı çıkalım.
Bak çocuk okula gidemiyor, havası değişsin biraz.
-İyi, tamam. -Umut, hadi çıkıyoruz oğlum.
Kesin bir muzurluk peşinde, ben gidip bir bakayım.
(Telefon zili sesi)
-Merhaba. -(Taner ses) Merhaba, nasılsın?
-İyiyim. -(Taner ses) Buluşalım mı?
Olur.
(Taner ses) Seni bir alt sokaktan alırım o zaman.
Tamam, tamam, geliyorum, tamam. Görüşürüz.
-Elif, ben gelemiyorum. -Aa, nereden çıktı?
Babam aradı, çabuk yanıma gel dedi.
-Ay neymiş derdi? -Ay ne bileyim, gidince öğreneceğim işte.
-(Elif) İyi. -Hadi, hadi bakalım.
Eyvallah.
Selamünaleyküm. Ben geliyorum arkadaşlar.
Dayım, hayırdır günün bu saatinde?
Hayır tabii dayısının aslanı. Ziyarete geldim oğlum seni.
Hişt, bak, tulumba getirdim sana, seversin.
Vay!
Çok iyi yaptın dayım, sağ ol da...
Hayırdır oğlum, böyle yarım ağız çok iyi yaptınlar falan, ha?
Dayı, bak Yılmaz abinin kesin emri var, seni limana sokamam.
-Ne olur kusuruma bakma. -Ne diyorsun oğlum sen?
Oğlum, iki günlük adam için kırk yıllık dayını mı satıyorsun sen?
-İşte yanlış anlama dayı da... -Tüh senin sıfatına lan, tüh! Yazık.
Dayım bak zorlama, gel ben seni kapıya kadar geçireyim, ha?
Ya bırak! Bırak, istemez, ben kendim giderim.
-Hadi afiyet olsun. -Sağ ol dayı.
-Aa, Yılmaz Bey. -Derya Hanım?
-Merhaba. Nasılsınız? -Teşekkür ederim, iyiyim, sağ olun.
-Siz nasılsınız? -Ben de iyiyim, teşekkür ederim.
Buyurun oturun, bir çay ısmarlayayım size.
Oturun lütfen.
(Müzik - Duygusal)
Bir çay daha alabilir miyiz?
Elif Hanım nasıl? Biraz daha sakinleşti mi?
Daha iyi.
Umut söz konusu olunca biraz hassaslaşıyor, kusuruna bakmayın lütfen.
Yok, olur mu, ne kusur? Anne sonuçta. Elbette oğlunu koruyup gözetecek.
Yıllar önce ben de okumuştum bu kitabı. Gerçekten çok güzeldi.
Evet, ben de çok beğendim.
Her çizimin gerçek bir fener olması ne kadar etkileyici değil mi?
Evet, çizimleri falan da çok etkileyiciydi, hatırlıyorum.
Ben de buradaki fenerde görev yaptım beş sene.
-Aa, bizim buradakinde? -Evet.
Çok güzel bir tecrübeydi.
Yani ben burada doğup büyümeme rağmen bir kere bile görmedim feneri.
-Gerçekten mi? -Hı hı.
Ee tabii, yani gitmesi gelmesi biraz zor, meşakkatli bir yol.
Öyleymiş.
Ama insan kitabı okuduktan sonra daha çok merak ediyor.
Bir gün gidip fotoğraflamayı çok istiyorum.
Aslında ben de fenere geçiyorum şimdi. Gelmek ister misiniz?
Yani, olur.
-Yani tabii size de engel olmayacaksam. -Yok yok, engel olmazsınız.
Ben işlerimi hallederken siz de etrafta fotoğraflarınızı çekersiniz.
-Tamam, sizin için uygunsa çok sevinirim. -Uygun tabii.
-Hadi o zaman. -Tamam.
(Müzik)
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Ay!
-Merhaba. -Hoş geldin.
Hoş bulduk.
-Kahvemizi nerede içelim? -Ay, aslında tenha bir yerde olsa?
Ufak yer ya, şimdi laf söz olmasın.
-Köyceğiz dışına çıksak olur mu? -Ay, bilmem ki.
Ya madem laf söz olmasın diyorsun...
...bence bizi kimsenin görmeyeceği bir yere gidelim.
Aslında...
...eğer geç kalmayacaksak neden olmasın?
-Kalmayız kalmayız, merak etme. -Tamam.
(Marş basma sesi)
(Araba sesi)
(Tekne motoru sesi)
Size yük olmadım değil mi?
Yani böyle soru sordunuz, hemen peşinize takıldım gibi oldu ama.
Yok yok, estağfurullah. Hiç öyle şeyler düşünmeyin.
Ben orada genel kontrolleri yaparken siz de etrafta fotoğraf çekersiniz.
Teşekkür ederim.
(Müzik - Duygusal) (Tekne motoru sesi)
-Ben de atölyenize geldim ama kapalıydı. -Öyle mi?
Evet, ben iki gündür gidememiştim. Neden gelmiştiniz?
Bir fotoğrafı çok beğendim. Satıldı mı diye merak ettim açıkçası.
Otelde fotoğraflarım satılıyor şimdi. İsterseniz hemen arayayım satılmadan.
Yok yok, acelesi yok. Artık dönüşte hallederiz.
Olur, nasıl isterseniz.
-Hangi fotoğraftı? -Kırmızı balık.
Ben de çok severim o fotoğrafı.
Oğluma söylediğim ilk şarkı olduğu için kolay kaldı aklımda.
Öyle mi? Ne tuhaf, ben de oğluma söylerdim.
(Müzik - Duygusal)
(Dilek) Hayır yani, okuldaki disiplini, düzeni biz sağlamayacaksak...
...kim sağlayacak, değil mi?
Sonuçta biz evlatlarımızı emanet ediyoruz onlara.
Kesinlikle haklısın şekerim.
Sen onca şeye rağmen çok soğukkanlıydın.
Bu konuda sonuna kadar arkandayım Dilekciğim.
-Ne gerekiyorsa yapalım. -Canım benim.
Ya benimle aynı fikirde olacağınıza o kadar emindim ki.
Aksi olamaz zaten.
Bunu yapan çocuğun okuldan atılması gerekiyor.
Bence de.
Ay atılmayı geçtim, iki gün uzaklaştırma vermiş müdür.
Şekerim, bu varoşların aslında okula bile alınmaması lazım.
Ben bu müdürü anlamıyorum ya. Ortada bir tane suçlu var...
...biliyoruz da kim olduğunu ve hiçbir şey yapılmıyor.
Bu ne rezalet Allah aşkına!
-Değil mi ama? -Evet.
Şimdi onlar bir şey yapmıyorsa biz yapacağız.
-Ne yapabiliriz? -Kesinlikle arkandayım Dilekciğim.
Şimdi benim aklımda bir şey var.
Biz çocuklarımıza tembihleyelim, bu çocuktan uzak dursunlar.
Onunla oynamadıkça, böyle konuşmadıkça çocuk da anlar...
...ailesi de çocuğu okuldan almak zorunda kalır.
Bence iyi fikir. Akşam babasıyla beraber Mertcan'ı alırız karşımıza, konuşuruz.
-Sözümü dinler benim oğlum. -Ay lütfen.
Yani çocuklarımız için.
-Evet. -Ben de akşama bir konuşayım.
(Tekne motoru sesi)
Teşekkür ederim.
(Dalga sesi)
-Ne kadar güzel bir yer burası. -Güzeldir.
Ama yine de beş sene yaşamak için epey iddialı.
Alışıyorsunuz zamanla.
Ya hiç sıkılmadınız mı?
Gerçi siz ailenizle birlikteydiniz değil mi?
-Evet, birlikteydik. -Oğlunuz da burada doğdu o zaman?
İyi, doktor yetişebilmiş.
Hamileliğin son dönemini böyle bir yerde geçirmek de büyük cesaret ister.
-Ben bir içeriyi kontrol edeyim. -Tabii, lütfen.
Siz işlerinizle ilgilenin. Ben size engel olmayayım.
Ben zaten burada müthiş kareler yakalayacağımı hissediyorum.
(Müzik)
(Müzik - Duygusal)
Yılmaz, Yılmaz gelme!
(Müzik - Duygusal)
(Gülme sesleri)
(Boğaz temizleme sesi)
Kahveleriniz.
-Teşekkür ederim. -Afiyet olsun.
Teşekkürler.
Ya biraz rahat ol. Merak etme, bizi burada kimse tanımaz.
Ya alışık değilim böyle şeylere ya, huzursuzluğum ondan.
Ben de alışkın değilim ama madem buraya kadar geldik...
...keyfini çıkartalım değil mi?
Tamam, doğru diyorsun.
Ee Öznur Hanım, ne yaparsın, ne edersin? Bana biraz kendinden bahset.
Yani ne anlatayım ki? Benimki sıkıcı bir hayat aslında.
Öyle çok anlatacağım süslü hikâyelerim yok benim.
Mesela bugün ne yaptın?
Bugün ev işleri yaptım, işte anneme yardım ettim, sonra Elif'e gittim.
-Elif kim? Yakın bir arkadaşın falan mı? -Elif benim kuzenim.
Aa, aslında sen kocasını tanırsın, Yılmaz abi.
-Bu işte yeni liman müdürü. -Ha?
Tesadüfe bak. Demek Yılmaz bir şekilde senin enişten oluyor, öyle mi?
Evet.
Çok da tatlı ufak bir oğulları var, adı Umut.
Hatta sizin kızla aynı kreşe gidiyorlar.
Ya geçen gün tatsız bir olay olmuş galiba.
Umut fenerde büyüdüğü için biraz çekingendir.
Ama çok uysal, çok uslu bir çocuktur aslında.
Ya bu Yılmaz biraz soğuk bir adam gibi.
(Gülme sesi)
Evet, başlarda öyledir ama sonradan alışırsın, iyi biri aslında.
Sadece biraz konuşmayı sevmez.
Yani ne bileyim...
...biraz yabani gibi.
(Gülme sesi)
Yok, hayır, içine kapanık diyelim. Alıştık biz yıllardır.
Şimdi biraz boş verelim onları o zaman.
Kız arkadaşların falan var mı? Gezmeye falan gidiyor musunuz?
Yani...
...kız arkadaşlarım var tabii. Ama çoğu evlendi gerçi.
Koca peşine koşturuyorlar.
Sen?
Sen kimseyi beğenmediğin için mi evlenmedin?
Kısmet olmadı diyelim.
Kahvelerimiz soğumasın.
Soğumasın.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Kenan, dün canın sıkkın gibiydi.
Damla da bu aralar pek keyfi yok deyince meraklandım.
Eğer bizimle ilgili bir kafa karışıklığı yaşıyorsan bilmek isterim.
Ne alakası var Aysel?
Soğuk davranıyorsun.
Dün eve getirdiğin zarflar var ya, hani...
...Derya'nın atölyesindeki postalar. -Evet?
Onların arasından kimin gönderdiği belli olmayan isimsiz bir mektup çıktı.
İçinde Derya'ya yazılmış bir not.
Ne notuymuş bu?
"Derya Hanım, oğlunuz yaşıyor, güvende." falan yazıyordu.
Ne?
Kim böyle iğrenç bir şaka yapabilir ki?
Bilmiyorum. Şaka mı onu da bilmiyorum.
Beş yıl oldu. Ya doğruysa Aysel?
Ya gerçekten yaşıyorsa?
Sanmıyorum. Yani...
-Polise gittin mi? -Yok.
Ne yapacağımı bilemedim ki.
Bir Taner biliyor, şimdi de sen.
Derya'ya söylememekle hata mı yapıyorum acaba Aysel?
Yok, iyi yapmışsın.
İşin aslını öğrenmeden bu işi gizli tutmak en iyisi.
Derya bir yıkımı daha kaldıramaz.
Doğru.
(Müzik - Duygusal)
(Aysel) Kenancığım, sana bir özür borcum var.
Sen nelerle uğraşıyormuşsun, ben neler düşünmüşüm.
Ben hep yanındayım, merak etme.
(Aysel) Canım benim.
Sağ ol Aysel.
Şimdi yemek yiyelim desem ona da hayır dersin.
Yok, isterim. Çok isterim de...
-Ama? -İşte çok geç kalmamam gerek, biliyorsun.
Ay!
(Müzik - Duygusal)
Çok affedersin. Benim ayağım takıldı, özür dilerim.
(Müzik - Duygusal)
İyi ki ayağın takıldı.
Taner ne olursun yapma, bir gören olacak şimdi.
(Topa vurma sesi)
Anneciğim dikkat et, bahçe mi burası? Bak kırıp dökeceksin şimdi bir şeyleri.
-Babam nerede? -İşte.
-Gelmeyecek mi? -Gelir birazdan.
Hatta bir arayalım bakalım neredeymiş.
-Ver ben konuşacağım. -Anneciğim dur bir açsın ilk önce.
(Operatör ses) Aradığınız kişiye şu an ulaşılamıyor.
Aa!
Ama babanın telefonu kapalı. Demek ki hâlâ fenerde.
Biz de feneri ararız o zaman, değil mi?
(Telefon çalıyor sinyali sesi)
(Telefon zili sesi)
(Telefon çalıyor sinyali sesi)
(Telefon zili sesi)
(Telefon çalıyor sinyali sesi)
Açmıyor.
(Yılmaz) Nasıl, istediğiniz gibi kareler yakalayabildiniz mi Derya Hanım?
O kadar güzel şeyler çektim ki.
Bakın.
Nasıl parlamış.
Hepsi çok güzel.
Yani açıkçası hepsi birbirinden güzel.
Ben senelerce baktığım yerlerin bu kadar güzel olduğunu bilmiyordum.
Aslında fotoğrafta önemli olan hissetmek.
Hissettiğinde o önemsiz minicik taşın bile...
...çok büyük anlamlar ifade ettiğini görüyorsun.
Aa, bu arada fenerin de alttan görüntüsünü çektim.
Şurada.
(Derya) Bu da var.
(Dalga sesi) (Müzik)
Bu çok güzel.
Eğer bitirdiyseniz dönebiliriz. Hava bozacak gibi.
Tabii tabii, ben bitirdim işimi. Toparlanayım hemen.
(Gök gürültüsü sesi)
(Müzik - Duygusal) (Dalga sesi)
(Erkek telsiz ses) Dikkat dikkat. Batı Akdeniz'deki teknelerin dikkatine.
(Erkek telsiz ses) Fırtına şiddetini artıracaktır.
(Erkek telsiz ses) Küçük teknelerin en yakın koya sığınması önemle rica olunur.
Fırtına mı geliyor yoksa?
Vallahi öyle görünüyor.
-Hata bende. Erkenden yola çıkmalıydık. -Ee, ne yapacağız şimdi?
Fırtına dininceye kadar fenerde bekleyelim.
-Hava sakinleşince çıkarız, olur mu? -Olur tabii. Kaptan sensin, olur.
(Yılmaz) Peki, teşekkür ederim, sağ olun. Yapacak bir şey yok, peki.
Kolay gelsin.
-Ne oldu? -Haberler kötü.
Kıyı emniyetindekiler...
...fırtınanın şiddetinin giderek artacağını söylüyorlar.
-Hadi ya! -Yani gemiler için sorun olmaz da...
...bizim tekne dayanamaz. Anlayacağınız bu gece burada kalacağız.
Hay Allah.
Yani inşallah sizin için bir sorun olmaz.
Ha yok, Yılmaz Bey durum bu, yapacak bir şey yok.
Peki, ben bir elektrikleri kontrol edeyim.
Siz de istiyorsanız telefonu kullanabilirsiniz.
-Cep telefonu çekmez burada. -Çok sevinirim, sağ olun.
(Tuş sesi)
(Telefon çalıyor sinyali sesi)
Alo.
Alo!
(Sinyal sesi)
(Telefon zili sesi)
Alo, baba!
-Alo. -(Derya ses) Alo.
Pardon, kimsiniz?
Ben Yılmaz Bey'i aramıştım ama özür dilerim, yanlış oldu galiba.
Yok, yanlış olmadı, ben hemen kendisini çağırıyorum.
Bir dakika.
Yılmaz Bey!
(Derya ses) Yılmaz Bey, sizi arıyorlar.
Ben açmak zorunda kaldım.
Şey, lavabo ne tarafta acaba? Tamam, teşekkür ederim.
-Efendim. -O kadın kim Yılmaz?
Ha Elif, ben de seni arayacaktım.
-Yılmaz, kim o kadın diyorum! -Derya Hanım, Kenan Bey'in kızı.
Nasıl yani, ne işi var onun orada?
Sabah karşılaştık. O da fenere fotoğraf çekmeye geldi.
-Ee? -Ee'si işte fırtına patlayınca...
...biz de mahsur kaldık.
Yani sen şimdi bütün geceyi o kadınla orada mı geçireceksin Yılmaz?
Elif, saçma sapan konuşma. Ben ne yapayım?
Fırtına patladı işte, açılamıyorum denize. Mahsur kaldık burada.
Neyse, ben seni daha sonra ararım, tamam mı?
(Ahize kapanma sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Kapı açılma sesi) (Kapı gıcırtısı sesi)
(Kapı kapanma sesi)
-Geldin mi kız? -Ay.
Neredesin sen ha?
Şey, Elif'le Umut'u parka götürdük anne.
Ne dedi Elif? Yılmaz dün gece niye dellenmiş?
Baban da bir şey söylemedi bana.
Valla sordum ama bir şey demedi, bilmiyorum ayağına yattı.
Öyle olsun bakalım.
(Telefon zili sesi)
Efendim Elif.
Dur sorayım anneme, dur.
Anne, Elif diyor ki Yılmaz abim bu akşam fenerde kalacakmış...
...yalnız kalamam, gelsene diyor.
Kız, şimdi siz beraber değil miydiniz?
Yılmaz abi de şimdi haber vermiş anne.
İyi, hadi git.
Geliyorum. Geliyorum.
Hadi konuşuruz.
(Kapı açılma sesi) (Kapı gıcırtısı sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Hay Allah, ee ne yapalım o zaman kızım...
...madem Yılmaz da yanında, sorun yok. Dikkat et sen. Ara yine beni.
Alo, kızım?
Baba, ne oldu?
Hat kesildi.
Allah Allah, neredeymiş Derya?
Yılmaz fenere gidiyorum deyince bizimki de peşine takılmış.
Hava bozunca orada kalmışlar.
Baba, sakın fenerde mahsur kalmışlar deme.
-Kalmışlar işte kızım. -Ay çok heyecanlı.
Bir dakika, ben anlamadım, Derya'nın ne işi varmış fenerde?
Fotoğraf çekmeye gitmiş kızım.
Yani bir insan niye doğru düzgün tanımadığı bir adamla...
...fenere gider ki fotoğraf çekmeye?
Aman abla, ee kendince sosyalleşiyor.
Artık kendini eve kapatmıyor diyeceğine.
Ay iyi de yani üç gündür tanıdığı adamla da...
...dağ başında sosyalleşmesin bir zahmet. Değil mi baba?
Kardeşin yarın geldiğinde kulağını çeker, uyarırsın o zaman Dilek, oldu mu kızım?
Anladım babacığım.
Yani Damla evli bir adamla yalnız kaldığında problem oluyor...
...ama Derya'ya güvenim tam diyorsun, öyle mi?
(Müzik - Gerilim)
(Kapı tıklanma sesi)
(Kapı açılma sesi)
Gel Öznur, gel.
(Kapı kapanma sesi)
-Kız, bu ne hâl? -Ay hiç sorma, sinirim tepemde.
Ay Elif, çatlatmasana insanı, ne oldu söyle.
Ay Yılmaz'ın işi vardı bugün, fenere gitti o yüzden.
-(Öznur) Ee? -Meğerse fenere yalnız gitmemiş.
Kenan Bey'in kızı Derya da oradaymış.
Kız, o kızın Yılmaz abiyle fenerde ne işi varmış?
Ay anladıysam ne olayım.
(Elif) Sanki ben anladım Öznur.
Yok efendim, Derya fenerin fotoğraflarını mı çekecekmiş ne.
Yok efendim, tam çıkacaklarmış da fenerde mahsur kalmışlar.
Ay kim inanır buna?
Ben, ben oradan salak gibi mi görünüyorum Öznur, söyler misin?
Tamam, Elif bir dakika, bir sakin ol.
Şu havaya bak. Burası böyleyse kim bilir deniz nasıl kaynıyordur.
(Öznur) Hişt.
Hem sana söylemeyebilirdi, yani aklında bir hinlik olsaydı.
Kızım, ben feneri aradım da telefonu Derya açtı...
...öyle öğrendim orada olduklarını.
Ha.
Tamam, tamam, Elif bak cık...
...Yılmaz abi mahsur kaldık diyorsa mahsur kalmışlardır.
Öyle şeytana uyup da aklına kötü kötü şeyler getirme.
Ay valla şimdi şakkadanak bayılacağım, yani ben abartıyorum, öyle mi?
Evet. Ya tamam, biraz.
Kurban olurum. Elif, Yılmaz abi bu.
Yılmaz abi. Hayatımızda tanıdığımız en düzgün adam.
(Müzik - Gerilim)
(Yağmur sesi) (Gök gürültüsü sesi)
(Nefes sesi)
Of, şahane bir sofra oldu.
Fener bereketi diyoruz buna.
Valla ben bu akşam kendimi aç yatmaya hazırlamıştım ama.
Elif gerçekten çok güzel yemekler yapar.
Ellerine sağlık.
Hem önümüzde böyle kocaman bir deniz varken de aç kalmayız.
Ekmeğimi denizden de çıkarırım diyorsunuz.
(Elektrik kesilme sesi)
(Yağmur sesi)
Hiç telaş etmeyin, böyle havalarda sıklıkla kesilir bu.
Şimdi gaz lambasıyla idare ederiz.
(Yağmur sesi)
Ekmek versene oğlum.
-Al baba. -Sağ ol.
Kaç senelik damadımız.
Daha önce Yılmaz'ı böyle hiç görmedim.
Arda, hiç mi bir şey demedi sana Yılmaz abin oğlum?
Valla anne, sabah geldiğinde sordum...
...ya oldu bir şeyler ama ben gereken cevabı verdim dedi.
Allah Allah.
Bu Tuncer ne dedi de Yılmaz gibi sakin bir adamı delirtti anlamadım ki.
Vardır elbet bir bildiği.
Öyle tepki gösterdiğine göre.
Hele bizim yanımızda böyle durup dururken...
...fevri davranacak biri değil ki Yılmaz.
Ah Tuncer, ah Tuncer.
Yok, yok ya, kesin bir şey oldu.
-Zaten bugün dayım geldi limana. -Hı?
Bana ne getirmiş biliyor musunuz? Tulumba tatlısı.
-Al işte. -Ne istiyormuş yani?
Valla bilmiyorum ki baba. Yılmaz abi limana sokma dedi, ben de sokmadım.
Ee hâliyle biraz darıldı ama yani ne yapayım?
Of.
(Gök gürültüsü sesleri)
Ya burası çok güzel bir yer ama biraz fazla yalnızlık kokuyor.
Yani sizin çok konuşmayı sevmediğinizi anlıyorum ama...
...sizi insanlardan bu kadar uzağa getiren şey nedir?
Yani tabii özel de değilse.
(Çatal sesi)
(Müzik - Duygusal) (Gök gürültüsü sesi)
Güneydoğu'da askerdim ben.
Yüzbaşıydım.
Bir gün çok kötü bir çatışmaya girdik.
(Gök gürültüsü sesi)
Ve önümdeki askerleri şehit verdim.
Başınız sağ olsun.
Sonrasında her şeyi arkamda bırakıp kaçıp gitmek istedim.
Buraya nasıl geldiniz peki?
Aslında televizyonda gördüm buraya bir bekçi arandığını.
Sonrasında dediğim gibi...
...her şeyi arkamda bırakıp, kaçıp buraya atmak istedim kendimi.
Bu çok büyük bir karar.
Yani buraya, bu yalnızlığa alışmak da öyle kolay değil.
Yaşadıklarımdan sonra...
...kalabalıklar içinde çok büyük yalnızlıklar çekiyordum.
(Müzik - Duygusal)
Ben de ailemi kaybettim.
(Gök gürültüsü sesi)
Yakınındaki birini kaybetmenin ne demek olduğunu çok iyi anlarım.
Eşim Toprak'la evliliğim ailem tarafından kabul görmedi.
Ama biz her şeye rağmen İstanbul'da çok mutlu bir hayat kurmuştuk.
Oğlumla ve Toprak'la sonsuza kadar mutlu yaşayacağımıza inanmıştım.
(Gök gürültüsü sesi)
(Müzik - Duygusal)
Her şey...
...babamla Toprak'ın arasındaki buzları eritmek için...
...Köyceğiz'e geldiğimiz o uğursuz gecede oldu.
Ben önden çiftliğe gitmek zorunda kaldım.
Onları da sahildeki bir evde yalnız bıraktım.
(Müzik - Duygusal)
Oğlum, Deniz on günlüktü.
(Müzik - Duygusal)
(Ağlama sesi)
Sonra...
...eve döndüm.
Polis arabaları, ambulans, insanlar.
O fırtınalı gecede tekneye binip açılmışlar.
Sonra da bir daha ikisini de gören olmadı.
(Müzik - Duygusal)
(Ağlama sesi)
Deniz'i son kez öpüp koklayamadım bile.
Toprak'a hoşça kal diyemedim.
İnsanın sevdiklerini veda etmeden kaybetmesi öyle zor ki.
İnanın ölümü kabul etmekten bile daha zor.
Mezarları bile boş, biliyor musunuz?
(Ağlama sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Çatal sesi)
Babam niye yok?
Oğlum, anlattım ya sana, baban fenerde. Bir işi varmış.
-Bu gece orada uyuyacak. -Biz de orada olsaydık.
Anneciğim lütfen uzatma, ne olur.
Bak, bak hem Öznur ablan bugün burada kalacak.
Ne oldu paşam, kesmedik mi seni?
İstersen babanı arayalım, konuşursun.
(Ağlama sesi) (Gök gürültüsü sesi)
İşte benim de hikâyem böyle.
Gerçekten çok zor günler geçirmişsiniz.
En değerli varlığımı kaybettim.
Ama tam şuramda...
...bir ses onun bir gün tekrardan çıkıp bana geleceğini söylüyor.
Size çok aptalca gelebilir tabii ama...
...beni bu hayal ayakta tutuyor.
(Müzik - Duygusal)
Derya Hanım...
Artık Derya.
Ben bugüne kadar kimseye anlatmadığım şeyleri paylaştım seninle.
Derya Hanım'ı geçtik sanırım.
Peki.
(Müzik - Duygusal)
Derya... (Telefon zili sesi)
Efendim.
Umut.
-Oğlum. -Baba, gelmeyecek misin?
Yok, yok, bu akşam gelemeyeceğim, sen beni bekleme.
-Ne zaman geleceksin? -Yarın sabah erkenden görüşürüz.
(Yılmaz) Tamam babacığım, okuldan sonra görüşürüz.
Tamam babacığım.
Allah rahatlık versin, öpüyorum seni.
(Umut) Tamam o zaman, öpüyorum seni babacığım.
(Müzik - Duygusal)
(Kapı tıklanma sesi) Gel!
(Kapı açılma sesi)
-Beni çağırtmışsın Kenan baba. -Gel Taner.
Ben de çiftliğe yeni geldim. Mandırada küçük bir sorun çıkmış.
Bırak şimdi mandırayı.
-Var mı mektupla ilgili bir gelişme? -Henüz yok Kenan baba.
-Ama çocuklar araştırıyorlar. -Polise mi gitsek diyorum artık.
Polise gidip ne diyeceğiz Kenan baba?
Elimizde aslı astarı olmayan bir mektuptan başka hiçbir şey yok ki.
Hem belki o zaman Derya'nın da haberi olur.
En son isteyeceğim şey.
Kızım bu defa kaldıramaz.
Çok haklısın Kenan baba.
Ben atölyenin anahtarını adamlardan birine verdim.
Sabah akşam Derya çıktıktan sonra gelen mektupları kontrol edecek.
En iyisini düşünmüşsün Kenan baba.
Bu saçma mektubun ardı da gelebilir.
Sen de sokağın başına güvendiğin bir adamını dikeceksin.
Sokağa kim giriyor, kim çıkıyor, atölyeye kim bakıyor dikkat etsin.
Tamam Kenan baba.
(Müzik - Gerilim)
(Ayak sesi)
(Gök gürültüsü sesi) (Kapı açılma sesi)
(Yağmur sesi)
(Gök gürültüsü sesi)
(Müzik - Duygusal) (Yağmur sesi)
(Müzik devam ediyor) (Yağmur sesi)
Anne, ben doydum.
İyi tamam anneciğim, hadi git sen çantanı hazırla.
Eşek sıpası.
Kız bana bak, ben eve geçerken bırakırım Umut'u.
Sen kocanı bekle, bak yüzün gözün de dağılmış.
Valla haklısın Öznur, ne diyeyim.
-Tamam işte, bırakırım dedim. -İyi, tamam.
Hadi bakalım Umutingo, yolcudur Abbas.
Hadi teyzem.
(Müzik - Duygusal)
(Dalga sesleri) (Tekne sesi)
(Müzik - Duygusal) (Tekne sesi)
Hava dün gece bütün hırsını almış, her yer süt liman.
Çok severim fırtına arkasından gelen sessizliği, bu sakinliği.
Ben de.
Dün gece de oturduğum yerde uyuyakalmışım.
Normal tabii, bu tarafta hava çarpmıştır.
Ya gerçekten öyle. Bir ara gece uyandım, sonra yeniden uyuyakalmışım.
Sen de üstümü örtmüşsün, teşekkür ederim.
(Müzik - Duygusal) (Tekne sesi)
(Kuş cıvıltısı sesi)
(Çocuk sesleri)
Çınar, oynayalım mı?
Oynayalım mı?
(Müzik - Duygusal)
Oynayalım mı?
(Müzik - Duygusal)
Seninle oynayalım mı?
Sen futbol oynamayı biliyor musun ki?
Bilmiyorum.
O zaman ben sana top atayım, sen de tut, tamam mı?
Tamam.
(Müzik)
(Çocuk sesleri)
Sude, gel bakayım buraya.
(Müzik)
-Günaydın. -Günaydın kızım.
-(Kenan) Bugün daha iyi misin? -İyiyim babacığım.
Derya da pek bir sevdi galiba gittiği yeri.
Hâlâ dönmediğine göre.
-Neredeymiş ki Derya? -Aa, senin haberin yok mu?
-Neyden? -Dün gece fenerde kaldı.
Kızım, ara bakayım ablanı, neredeymiş.
Babacığım, mesaj attı, haber verdi, yoldaymış. Atölyeye geçecekmiş direkt.
Ha, iyi.
-Fener mi? -Hı.
Ne alaka?
Şu liman müdürüyle mahsur mu kalmışlar ne. Geceyi de orada geçirmişler.
(Müzik - Gerilim)
Yılmaz'la?
Yılmaz'la. Bize ne canım?
Sonuçta yetişkin insanlar. Değil mi babacığım?
Fenerin fotoğrafını çekmeye gitmişti.
Dönerken fırtınaya yakalanmışlar işte.
(Müzik - Gerilim) (Kuş cıvıltısı sesi)
Kenan baba, benim biraz yukarıda işlerim var.
Size afiyet olsun.
(Müzik - Gerilim)
Nereden çıktı lan bu Yılmaz Efendi?
(Nefes sesi)
Üstelik fenerde baş başa kalmışlar.
(Nefes sesi) (Vurma sesi)
(Müzik - Gerilim)
Yılmaz.
Ben seninle çok mutluyum.
(Müzik - Gerilim)
Saçmalama Taner, saçmalama oğlum.
Hem Derya ne yapsın ki Yılmaz salağını?
Değil mi?
(Müzik - Gerilim)
Her şey için çok teşekkür ederim. Sayende çok güzel bir gün geçirdim.
Çok güzel fotoğraflar çektim, çok güzel bir balık yedim.
(Derya) Mis gibi uyudum.
Ha, bir de şu beğendiğin fotoğraf var ya.
-Kırmızı mı? -(Derya) Hı hı.
Ben onu sana hediye etmek istiyorum Yılmaz.
(Müzik)
Her şey için sağ ol.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Kapı açılma sesi)
-(Elif) Hoş geldiniz Yılmaz Bey. -Hoş bulduk.
Ne oluyor Yılmaz? Elin kadınıyla durup dururken fenerde kalmak nereden çıktı?
Saçmalama. Bir sakinleş.
O bakışlarınla, saçmalama deyişinle sindiremezsin beni.
Bir açıklama borçlusun bana.
Limana gidiyorum Elif, acelem var.
(Elif) Yılmaz, öyle arkanı dönüp gidemezsin.
Sabrımı taşırıyorsun!
Benim sabrım çoktan taştı da köpürüyor Yılmaz, duyuyor musun beni?
Limana da Derya Hanım'ı götürecek misin?
Hiçbir şey bilmiyorsun.
Kafanda saçma sapan şeyler kurup kendini de, beni de yorma.
(Yılmaz ) Derya öyle tahmin ettiğin gibi biri değil!
Oo, artık Derya mı deniyor kendisine?
(Elif) Ee tabii, samimi olunca hanım falan ortadan kalktı, öyle mi?
Ne demek sandığın gibi biri değil Yılmaz?
Niye fenere geldi o kadın ya, kim o kadın?
-Yılmaz, kim o kadın diyorum! -Kim o kadın biliyor musun?
-Kim o kadın? -Umut'un gerçek annesi!
(Müzik)
Bu dizinin betimlemesi Kanal D tarafından Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Sesli Betimleme Metin Yazarı: Emine Kolivar
Seslendiren: Emine Kolivar
Alt Yazı: Miliza Koçak - Hatice Başpınar - Fatih Kolivar - Çağıl Doğan - Deniz Ö. Türk
İşaret Dili Tercümesi: Berrak Fırat
Son Kontroller: Zerrin Çınar - Beliz Coşar
Teknik Yapım: Dağ Prodüksiyon ve Yeni Gökdelen Tercüme
(Müzik - Jenerik)
(Müzik devam ediyor)